Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

DIT KEER LIEP HET ANDERS

Ik was een jaar of vijf toen mijn vader overspannen raakte. Van de ene op de andere dag, draaide hij helemaal door en zat hij maanden achtereen in een stoel voor zich uit te staren. Een vader kon hij niet meer zijn.

Tijdens zijn crisis, die alles bij elkaar jaren duurde, werden mijn zusje en ik groter, zelfstandiger. We gingen naar het VWO, daar waar mijn vader nooit verder was gekomen dan de ambachtschool. Tegen de tijd dat mijn vader weer vader kon zijn, waren we hem soort van ontgroeid.

Sindsdien heb ik het woord 'overspannen' altijd onbewust geassocieerd met 'het einde van het ouderschap'. En toen op oudejaarsavond werd vastgesteld dat ik zelf overspannen was, dacht ik dat dat het einde zou zijn van mijn relatie met de kleine pipo.

We zijn nu drieënhalve maand verder en ik durf sinds deze week te zeggen dat de overspannenheid voorbij is. De kalmerende middelen heb ik zo goed als afgebouwd en de angst voor de depressies is voorbij. Ik voel me weer 'mezelf'. Godzijdank.

En hoewel het moeilijk was om me tijdens de depressies nog 'moeder' te voelen, lijkt mijn relatie met de kleine pipo niet erg geleden te hebben onder de situatie. Het leven liep dit keer dus anders.

En zelfs nog anders dan dat. Want in de moeilijkste maanden, moest ik hulp vragen van mijn omgeving. Van A., van de buren en... van mijn vader. Iedere zaterdagochtend kwam hij langs. om te spelen met de kleine pipo en om, waar mogelijk, mij wat op te beuren. En omdat het ons alledrie zo goed bevalt, komt hij nog steeds iedere zaterdagochtend.

Ik ben tijdens mijn crisis dus niet alleen een moeder gebleven.
Maar ik heb ook weer een beetje mijn vader terug.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments