Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

NOU HEB IK EEN PISTOOL

Ze genoten. Van het rondjes draaien in de brandweerauto, van samen in de Samba met harde muziek waar hun gegil nog bovenuit kwam. Van het kijken bij de grote jongens in de botsautootjes en tot slot nog van het eendjes vangen, ieder met een hengel en de tong uit de mond.

Maar toen gebeurde er iets.

Tot dat moment waren de kleine pipo en zijn vriendje nog gewone jongetjes die genoten van de kermis. Maar vanaf het moment dat de man achter de eendjes ze hun prijs gaf - ieder een soort mini-mitrailleur - veranderden ze op slag. Beiden staarden eerst enkele seconden gebiologeerd naar het apparaat in hun handen. En toen leek het of een of ander mannelijk gen in hun systeem in werking trad en veranderden ze op slag in volleerde soldaten. Bijna automatisch haalden ze de lader over en als vanzelf gleed hun vinger naar de trekker, waarna de oorlog losbarstte.

Lopend naar huis was niemand meer veilig; iedereen maaiden ze neer. Vooral wanneer de slachtoffers schrokken of deden alsof, lagen de scherpschutters dubbel van het lachen. Om daarna weer met een dreigende blik op zoek te gaan naar een nieuw doel.

Dat het leven van de kleine pipo hiermee definitief een nieuwe wending had aangenomen, merkte ik 's avonds voordat hij ging slapen. "Vannacht gaat ik niet meer bang zijn voor de monsters, mama", wist hij me te vertellen. "Ik gaat nooit meer bang zijn, want nou heb ik een pistool."
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments