Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

KET REDDIE

"We gaan schietraketje doen!", roept de kleine pipo enthousiast. Hij zet drie torens van lego voor ons neer op de grond.
"Die is voor jou en die is voor jou en deze is voor mij. Pak dan!"
Gehoorzaam pakken wij ieder een 'schietraket'.
"Nou gaan we eerst opstijgen. Pgggggoeh! Doe dan, opstijgen, met die geluid erbij."
We stijgen op, met het gevraagde geluid.
"Goed zo. En nou gaan we schieten. Heel hard, op elkaar", is het volgende commando van de pipo.
Maar nu protesteer ik.
"Nee, we gaan niet schieten", zeg ik. "Schieten is niet leuk."
"Jawel", zegt A. "Schieten is goed. Kijk maar in de Elsevier van deze week."

Dat wil ik dan wel eens lezen. En inderdaad: een heel verhaal over dat jongens geen jongens meer mogen zijn in onze huidige maatschappij. Dat agressief, druk en imponerend gedrag biologisch gezien hoort bij jongens, maar dat we het niet meer tolereren. En dat door de overvloed aan juffen op school en een tekort aan meesters, jongens zich überhaupt vaak onbegrepen voelen en daardoor steeds slechter gaan presteren.

"Gaan we nou nog schieten?", vraagt de kleine pipo ongeduldig, nog steeds met zijn schietraket in de hand.
"Oke", zeg ik, "we gaan schieten."
"Ket reddie... Ko!", roept de pipo.
De drie raketten stijgen op, vuren hun kanonnen leeg en de legoblokjes vliegen in het rond. Ik doe het met een zekere weerzin, maar de kleine pipo kijkt zeer tevreden.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments