Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

KANTELEN BIJ DE VEERTIG

De film Cloaca draaide in het lokale filmhuis. Buurvrouw R. en ik gingen ernaartoe. Tijdens het deel voor de pauze lagen we nog regelmatig dubbel van het lachen om de ijzersterke dialogen en het bizarre geklungel van de vier mannelijke hoofdrolspelers, die allemaal op hun manier worstelden met het feit dat ze 'veertigers' waren geworden.

Tijdens de pauze vroegen we ons af hoe het zou zijn om veertig te worden. Ik vertelde van iemand in mijn omgeving die me ooit had verteld dat sinds zijn veertigste verjaardag er 'dingen waren gaan kantelen' in zijn leven. En dat hij 'bepaalde dingen was kwijtgeraakt'. De buurvrouw en ik (34 en 36 jaar oud) vroegen ons af wat er dan zou gaan kantelen en wat we kwijt zouden gaan raken.

De tweede helft van de film was nog maar net op gang, toen 'Pieter', de homo-veertiger, vertelde dat hij vooral op jonge jongens viel. "Ah, jonge lijven", zei een van zijn vrienden. "Nee, dat is het niet zozeer", zei de Pieter. "Maar als ze nog geen veertig zijn, zijn ze vaak nog zo heerlijk egocentrisch en ambitieus en vooral zo vol vertrouwen dat alles nog goed gaat komen."

"Vertrouw jij er nog op dat alles goed gaat komen?", vroeg ik de buurvrouw op de terugweg.
"Ja, eigenlijk wel", zei ze.
Toen werd het stil. En het leek wel of ons vertrouwen in de toekomst al een klein beetje begon te wankelen.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 1 comment