Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

RIJSTKORREL

Ik moest zelf het licht aandoen op de poli. Zo vroeg was ik. Mijn hart bonkte in mijn keel en een blad kon ik niet lezen. Scherp hield ik de balie in de gaten. Ik zag hoe eindelijk de gynaecoloog aan kwam lopen en mijn dossier van de stapel nam. Hij deed de deur open en riep mijn naam.

Toen hij alles vluchtig had doorgenomen, stelde hij vast dat ik 'eigenlijk te vroeg was'. "Zesenhalve week. Het is de vraag of we iets zullen zien."

Het eerste wat we zagen een grote, zwarte holte. Met bovenin een frutseltje ter grootte van een rijstkorrel. Zag ik het goed, wilde ik het zien, of werd dat ritmische getik soms veroorzaakt door mijn eigen hartslag die nu door mijn hele lijf heen sloeg. Ik durfde niets te zeggen en wachtte op het oordeel van de dokter. "Tja, en dit getik lijkt me een hartje. Dus het ziet er voorlopig gunstig uit", zei hij.

Voorlopig gunstig! Voorlopig gunstig! Ik zei het bijna hardop bij iedere blije pas waarmee ik het ziekenhuis uitliep. Een rijstkorrel met een hartje. Een rijstkorrel met een hartje! (En over anderhalve week weten we weer meer.)
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments