Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

BEN JE NOU WEER BLIJ?

Ik hou van september.
Van het licht, de sfeer, de kastanjes en de kleuren.
En al sinds de jaren ‘70
heb ik een september-traditie…

Dat heeft te maken met het nummer Dancing in September van Earth, Wind and Fire. Dat kwam uit in 1978 en wat vond ik dat goed! (Ik was toen 11.) En wat kon ik daar heerlijk op dansen, in mijn eigen kamer, met de gordijnen dicht, terwijl de muziek keer op keer uit mijn cassette-speler klonk. En ergens in die tijd is het gebeurd. Ik nam me voor om mijn hele leven, hoe oud ik ook zou worden, te dansen op Dancing in September in september. Het was een stille traditie. Niemand wist ervan. Ik hou van dat soort dingen, tussen mij en mezelf.

Als ik het me goed herinner is het altijd gelukt. Ieder jaar weer dacht ik eraan, juist omdat ik september zo mooi vind. Ik zie me er nog op dansen in verschillende studentenkamers door de jaren heen, ik weet dat ik een keer in het buitenland zat en er toch nog aan dacht en in mijn huidige huis doe ik het ook.
Maar veruit de mooiste editie was die in het jaar 2000. Toen werd, in juli, de pipo geboren. En ik weet nog dat het september was en ik heb op een middag uit zijn bedje haalde. Ik zette het nummer op in zijn babykamer hield hem tegen me aan en zo dansten wij samen op Earth, Wind and Fire. Nooit vergeet ik hoe het voelde, dat heerlijke lijfje, zijn vingers om mijn vinger heen en die blik in zijn ogen van ‘Hoei!, wat is dit leuk!’ Gouden momenten in een mensenleven.

Het was ergens deze week dat ik een baaldag had. Dingen liepen niet, plus ik was moe, plus niet lekker, plus ’s avonds moest ik nog weg voor werk. Kortom: ik was er even helemaal klaar mee. Mopperend maakte ik mij na het eten klaar om naar de afspraak te gaan. De pipo keek naar me.
“Ik stuur je zo wel iets leuks”, zei hij.
“Is goed”, zei ik.
“Om je op te vrolijken”, zei hij.
“Succes”, zei ik.
Ik kwam op mijn afspraak, keek op mijn telefoon en zag dat de pipo inderdaad iets had gestuurd. Het zijn altijd grappige dierenfilmpjes; pianospelende kittens of een kip die uit een emmer klimt of zo. Maar dit keer was het iets anders…
Een hele leuke versie van:
Dancing in September!
Nou moe, hoe kon dat nou?

App aan de pipo: ‘Hoe weet je dat, van dit nummer?’
De pipo terug: ‘Hoe weet ik wat?’
Ik: ‘Dat ik daar altijd op dans in september. Mijn hele leven al. We hebben er zelfs samen op gedanst!’
De pipo: ‘Samen gedanst? Echt niet!’
Ik: ‘Je was 2 maanden oud.’
Pipo: ‘O. Apart… Ik heb het wel altijd een goed nummer gevonden…’
Ik: ‘Bijzonder dit.’
Pipo: ‘Heel bijzonder. Maar ben je nou weer blij?’
Ik: ‘Ja, nou ben ik weer blij.’
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments