Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

DE GROTE EMOTIONELE SCHOONMAAK

Weet u het nog, in maart…
Mensen gingen massaal w.c.-papier kopen en
ze gingen massaal naar de stort.
Ik stond er toen ook een keer met de auto in een lange rij.
En ik dacht: wat is hier aan de hand?

Maar het had ook iets logisch. Je wist dat je voorlopig even thuis zat, dus dan maar doen wat je al heel lang moest gaan doen en waar je steeds geen zin in had: opruimen.

Nou werk ik zelf ook op een soort van stort.
Een stort van emoties.
De mensen die bij een medium komen, zitten toch ergens mee. En het is opvallend om te zien wat er gebeurt. Ook emotioneel ruimen mensen namelijk op. Vaak niet gepland of omdat ze daar zin in hadden. Het gebeurt gewoon, of ze willen of niet, onder invloed van de grote krachten van het leven.

Zo was er de vrouw die 15 jaar geleden haar dochter verloor en in reactie daarop heel hard ging werken en daarnaast zorgde voor een heel druk sociaal leven om maar niet alleen thuis te hoeven zijn… Maar toen alles ineens wegviel, gebeurde precies dat wat ze al die tijd wilde voorkomen: ze zat dan toch ineens alleen thuis. En daar kwam de pijn van de rouw die ze had uitgesteld in volle hevigheid naar boven kwam. Een rollercoaster van emoties waar ze zich nauwelijks in staande kan houden. Maar zoals ze zelf heel dapper zei: "Ik was al die jaren op de vlucht, maar nu moet ik het aangaan."

En dan de man met de stiekeme gokverslaving die altijd dacht dat hij het onder controle had… Nu, thuis zittend en met niets om handen, is die verslaving helemaal uit de hand gelopen. Hij dacht dat hij het onder controle had, maar het was niet zo. En nu kan hij niet anders meer dan eerlijk zijn naar zichzelf: “Ik moet hulp gaan zoeken.”

Huwelijken die stranden. Maar ook huwelijken die beter bleken dan de partners dachten en die dus nieuw leven ingeblazen is. Oude wonden uit mensen hun jeugd die toch nog aandacht en heling nodig bleken te hebben. Deze situatie brengt dingen aan het licht die er al waren, maar die we nog niet konden of wilden zien. En nu, is er geen ontkomen meer aan. We rijden af en aan naar de stort, met aanhangwagens vol met troep, zowel fysiek als emotioneel. Tijd voor een grote schoonmaak.

Het speelt bij heel veel mensen, op elk niveau en ook ik ontkwam er niet aan. Ik werd verrast door een serie van nachtmerries waaruit ik af kon leiden dat sommige dingen van vroeger toch nog niet helemaal opgelost waren. Gelukkig was er ook de tijd om dat nu dan wel te doen.
Dus mocht u hier ook mee te maken hebben, weet dan: u bent niet de enige. Dit is hoe de wind nu staat op de grote zee van het leven. En velen varen dezelfde koers, ook al ziet u ze misschien niet tussen de hoge golven. Het is zware koers en misschien bent u zeeziek en doorweekt en denkt u: er komt geen eind aan.

Maar weet: u doet wat u moest doen.
En ooit komt er wel weer land in zicht.
Dus houdt moed.
Het komt goed.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments