Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

HET OFFICIËLE CENTRUM VOOR HET NEMEN VAN GOEDE BESLISSINGEN

Drie jaar geleden kwam hij voor het eerst:
de man die echt niet meer wist
wat hij nou wilde met z’n leven.

Hij had al behoorlijk wat gedaan trouwens. In de computerwereld gewerkt. Een carrière in de kunstwereld gehad. En daarna een eigen praktijk in coaching opgezet. En het had hem allemaal ook wel een tijdje voldoening gegeven, maar uiteindelijk dan toch weer niet. En nu, met de ziel onder de arm, zat hij tegenover mij. Eigenlijk toch wel een beetje met de vraag: ‘Weet jij wat ik moet gaan doen?’ Alleen: zo werkt het helaas niet, want het is niet mijn taak om te vertellen wat je moet gaan doen. Wat ik wel kan, is iemand terugbrengen bij zijn of haar eigen ‘essentie’. Bij de kern. En van daaruit te kijken wat er speelt en wat er nodig is. Wat zich wil laten zien aan de wereld.

Eerst maar eens kijken naar het verhaal achter de loopbaan tot dan aan toe. Bij de carrière in de computerwereld, zag ik een brave jongen.
“Klopt het dat je die kant op bent gegaan om je ouders tevreden te stellen?”
Hij knikte. Bij de carrière in de kunstwereld zag ik dan juist weer de kleuren van extreem verzet. Verzet tegen die braafheid. En ook dat herkende hij. En bij de praktijk zag ik de intentie om ‘nou eindelijk eens iets voor anderen te doen, in plaats van voor zichzelf.’
Hij: “Dat is heel erg waar. Maar daar is toch ook niks mis mee?”

Nee, zeker niet. Er was überhaupt niks mis met hem en zijn carrières. Hij had zich aan alle kanten ontwikkeld, behoorlijk veel van de wereld gezien en zich ook niet verveeld. Het enige punt was: het gaf allemaal niet de voldoening die hij zocht.
“Waarom nou niet?”, vroeg hij.
“Ik heb het gevoel dat alles wat je tot nu toe hebt gedaan, vooral reacties zijn op…”, zei ik. “Reactie op de verwachtingen van ouders, reactie op de irritatie die volgde en vervolgens de reactie op het missen van verbinding met anderen. Het waren beslissingen genomen naar aanleiding van… En vanuit het hoofd”
“Ja, hoe anders?”, vroeg hij.
“Vanuit hier”, zei ik.
En ik wees naar mijn buik.
“O”, zei hij licht spottend. “Zit daar tegenwoordig het officiële centrum voor goeie beslissingen?”
“Ja”, zei ik. “Dat zit daar.”

Dat is namelijk waar Het Weten zetelt. En het Weten reageert niet zozeer op ouders of frustraties of gebreken; het Weten Weet. In rust en stilte. Heel kalm en sterk.
We spraken erover, maar daar kwamen we niet echt verder mee.
“Zullen we een oefening doen”, stelde ik voor.
Hij twijfelde even en stemde toen toch in.

We deden een visualisatie waarbij ik hem via zijn buik naar een plek praatte en hem daar via eenvoudige beelden bij 2 belangrijke vragen bracht.
“Wat zie je dat je waarde is?”
Hij (zonder aarzelen): “Dat ik rust kan brengen bij mensen die onrustig zijn.”
Ik: “En wat is jouw rol in deze wereld?”
Hij aarzelde, alsof hij zich inhield.
“Zeg het maar”, zei ik. “Vertrouw op wat je ziet.”
Hij: “Ik zie mijn broer en mij samen en ik zie hoe goed we het dan hebben.”
En met die woorden deed hij geërgerd zijn ogen open. “Maar dat is natuulijk geen rol.”
“Dat ligt eraan”, zei ik. “Wat is jouw rol voor je broer?”
“Mijn broer heeft autisme”, antwoordde hij. “En ik ben een beetje zijn bruggetje naar de wereld. Dat vind ik ontzettend fijn om te doen. En ik leer ook weer heel veel van hem.”

Toen werd hij stil.
Er leek een kwartje te vallen.
We rondden het gesprek af en ik voelde dat ik even niks moest zeggen.
Dat er iets begonnen was
wat in stilte kon gaan ontkiemen.

Daarna kwam hij nog een paar keer. Maar dat was meer ‘voor de tussenstand’, zoals hij dat noemt. Want de nieuwe keuze was inmiddels duidelijk gemaakt; hij had koers gezet in de richting die hem van binnen was gewezen. Hij werkt nu in een zorg-instelling voor jongeren met autisme. Waar hij rust brengt waar onrust is en waar hij ze helpt in hun proces van zelfstandig worden.

Niet uit verzet tegen…
of in reactie op…,
maar omdat daar zijn waarde ligt
en omdat dát zijn rol is in het leven.

[Deze week wil ik deze visualisatie gaan doen in de nieuwe Samen-Zijn op donderdagavond aanstaande om 20.00 uur op Facebook. Iedereen van harte welkom. Juist nu.]
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments