Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

HOE DE VIS IN DE VIJVER BELANDT

U weet een beetje hoe het zit tussen God en mij.
Ik was altijd een overtuigde atheïst.
Toen kwam in contact met het mediumschap.
Ik besloot desondanks atheïst te blijven, maar:
dat is niet gelukt…
Daar zit ik nu ongeveer.

Of nou ja, zitten. Ik ben er best druk mee. Het onderwerp blijft maar trekken, wat op zich al heel veel zegt.
Het grote nadeel van atheïstisch opgroeien: je moet allemaal zelf uitzoeken.
Het grote voordeel van atheïstisch opgroeien: je mag het allemaal zelf uitzoeken. Dat leek me eerst heel ingewikkeld, maar nu weet ik: dat is het niet. Ik geloof namelijk dat we allemaal een stukje God in ons dragen, een vonk van het grote licht. Dus als ik wil weten wie/wat God is, kan ik het antwoord vinden in dat stukje in mijzelf.

In 1 woord is God voor mij: perfectie.
Ik sprak er vandaag nog over met mijn 1e jaar studenten van de Jaaropleiding Mediumschap. Als je stilstaat bij je lichaam, hoe geniaal dat bouwwerk is dat jij mag bewonen, met z’n ademhaling die vanzelf gaat, de bloedsomloop, de spijsvertering, al die organen die maar voor jou aan het werk zijn… Ja, het mag wel eens haperen, maar op zichzelf is het perfect.
Of iets wat ik afgelopen zomer leerde toen ik keek naar een reiger die vissen ving in een vijver. Van kinds af aan vroeg ik me al af: hoe komen die vissen eigenlijk in die vijver? Toen was er ineens een man en die vertelde me zomaar het antwoord: dat dat gaat via de pootjes van de reiger. Die gaat van vijver naar vijver en aan zijn poten blijven vissen-eitjes plakken en zo transporteert hij zelf die vis.
Hij brengt en hij haalt.
De natuur.
Perfect systeem.

Laatst hoorde ik iemand op tv praten over God. En die zei dat hij naar ons kijkt met zijn handen in het haar, zo van: o, o, wat een zootje maken ze ervan. En ik voelde heel sterk: nee, zo zie ik het helemaal niet. Als God perfectie is, dan is het ook: de perfecte vader. En de perfecte vader zit niet met zijn handen in het haar zich druk te maken over ons. De perfecte vader kijkt naar ons, neemt waar, weet waar het heen gaat en ziet… dat het goed is. Zonder oordeel. Zonder teleurstelling. Nieuwsgierig, betrokken, altijd liefdevol.

Dus draaide ik het om en vroeg me af: wat zou God eigenlijk allemaal leuk vinden aan ons? Er schoot me een aantal dingen te binnen waarvan ik zeker weet dat God daarvan geniet:

•Dat we elkaar goedemorgen wensen.
•Dat we onze verjaardag vieren.
•Als we ruiken aan een bloem.
•Als we foto’s maken, of schilderen, boetseren, schrijven, musiceren....
•Als we sorry zeggen.
•Als we vallen en dan toch weer opstaan.
•Als we iets nieuws uitproberen.
•Als we het leven echt leven.

En ik denk dat God geniet als wij genieten van de wereld. Als we ons verwonderen. Als we weer een mysterie ontrafelen van de schepping.
Een gen.
Een planeet.
Of hoe de vis in de vijver belandt…
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments