Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

GEEN IDEE

Consulten heb je in soorten en maten.
Leuke consulten, minder leuke, emotionele, spannende, grappige, leerzame,
maar ook: leegtrek-consulten.

Al bij binnenkomst voelt de vrouw die het consult heeft aangevraagd zich niet op haar gemak. Dat kan. Het is ook niet iets alledaags. Bovendien gaat het voor veel mensen om de eerste keer dat ze te maken krijgen met communicatie met de andere wereld, dus ik snap het als er spanning is. En daarom eerst maar eens: geruststellen. Nou, daar ben ik heel goed in hoor. Beetje aanvoelen waar de spanning zit, beetje uitleggen, grapje maken en laten zien dat ik heel normaal ben en vooral niet paranormaal. Maar… in dit geval lukt het dus niet. Wat ik ook zeg, ik voel haar niet openen, op geen enkele manier. Ik loop tegen een muur. Een muur van… ja van wat eigenlijk?

Nou, dan ga ik maar beginnen met werken en dan zal de spirituele wereld het ijs wel breken. Ik reik uit en ik voel… een oma. Is haar oma overleden? Ja, die is overleden. Oke. Meestal leidt zoiets toch tot een kleine joepie-reactie zo van: jaaaaa, daar is ze. Maar hier nog steeds: niets.
“Ben je oke met contact met je overleden oma?”, check ik voor de zekerheid.
Ze haalt haar schouders op.
Wat betekent dat dan?!
“Wil je dit contact, of hoopte je op iemand anders? Want dan hou ik dit kort en dan reik ik daarna uit naar iemand anders”, zeg ik.
“Nee”, zegt ze. “Doe maar.”
Doe maar.
Wat een vreselijke reactie!
Ik begin antipathie-gevoelens te krijgen.
En dat moet niet, want: ik moet dienstbaar zijn!
Nu weet ik uit ervaring wat ik dan het beste kan doen: de focus een beetje afhalen van de ontvanger en hem vol leggen op de communicator, in dit geval dus oma.
Dus ik vertel wat oma me laat voelen: samen handwerken, ze heeft haar leren breien, en ik zie ook borduren. Ik voel een rolstoel waar oma in zat en zij die haar daarin mee naar buiten heeft genomen. Ik hoor een zangvogel.
“Had oma een kanariepietje?”
Ze knikt.
Meer niet.

De informatie is oke, niet top. En je zou willen dat dat niet afhankelijk zou zijn van het enthousiasme van je ontvanger. Maar dat ben ik wel. Haar niet-positieve houding, remt mij ook en ik kom er niet goed in. En ik zit toch weer te voelen bij haar: is het onwil? Is het teleurstelling? Scepsis? Moet ik ernaar vragen? Iets zegt me van niet.

Ik heb wel het gevoel dat oma ‘begrijpt’ wat hier gebeurt. Zij is het die het gesprek stuurt in de richting van ‘omgaan met emoties’ en dat kleindochter dat moeilijk vindt. En ondanks dat zij daarop reageert met een onwillig ‘neu’, voel ik dat dit niet voor niets ter sprake komt.
“Ze weet dat je stappen wilt gaan zetten om daar wat aan te doen omdat je er een beetje op vastloopt. Klopt dat?”
Ze haalt weer haar schouders op.
"Volgens mij vindt ze dat een heel goed idee."
Stilte.

Na 3 kwartier ben ik kapot.
En in de war.
Want is hier nou toch gebeurd?

In stilte rekenen we af.
In stilte trekt ze haar jas aan.
We schudden handen en zeggen gedag.
Als ik de deur heb dichtgedaan, zak ik eerst door mijn knieën en zit even op mijn hurken met mijn handen voor mijn gezicht. Dan sta ik op en begin karakte-achtige trappen in de lucht te maken, terwijl ik iets brul van: Waaaaaah! Ja sorry hoor, het moet er echt even uit.
Als ik moe ben van het getrap, ga ik zitten.
Ik voel.
En dan voel ik:
‘Je hebt geen idee.
Je hebt geen idee.’
Er volgen flarden, gestuurd door oma. Van hoe ‘op slot’ haar kleindochter zit. Dat het tonen van emoties, welke emotie dan ook, voor haar ‘gevaarlijk’ is. Dat ik daarom ook niet dichterbij mocht komen. En dat ze nu gevangen zit achter die muur van afweer tegen emotie. Dat ze inderdaad weet dat ze daar iets aan moet gaan doen maar dat dat moed vergt. Moed die ze aan het verzamelen is. En dat ze vandaag een aanmoediging nodig had van de enige persoon in haar leven die ze ooit heeft vertrouwd: haar oma.

Toch even schrikken.
Daar zit je dan met al je emoties en je oordelen.
Met je karate-trappen en je gebrul.
Allemaal heel menselijk hoor, dat snap ik ook wel.
Maar uiteindelijk:
Ik had geen idee.
Ik had geen idee.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments