Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

WAT DIEREN ONS TE VERTELLEN HEBBEN

Consulten met dieren.
O, ik hou van dieren, zeker.
Alleen consulten met dieren,
daar was ik nooit zo voor in.

En eigenlijk nog steeds niet, als ik heel eerlijk ben. Het is toch anders. En anders maakt vaak onzeker. Jarenlang heb ik die consulten dan ook afgehouden en mensen doorverwezen naar andere mediums. Maar dieren zijn wilskrachtig en blijkbaar… zijn zij wel in voor een consult met hun baasjes via mij. En wat kan ik dan anders dan gehoorzamen?

Dus heb ik regelmatig consulten waarin dieren langskomen. Nou vraagt u zich af: hoe praten die dan? Antwoord: niet via taal, maar toch heel helder. Laatst ‘toonde’ een kat me de drukke weg die voor het huis liep waar hij had gewoond en waar hij was aangereden. Aan de gevolgen van die aanrijding was hij overleden.
“De auto kwam van die kant”, zei ik. Ik zei geen rechts, maar ik wees naar rechts. Zo liet de kat het me voelen. Is dat minderwaardig of minder duidelijk? Nee, het is precies zoals het is.

Een hond liet me een keer het hele huis zien waar ze had gewoond. Met alle vertrouwde plekjes. Ze liet me weten dat ze het aller-, allerliefste zat voor het raam.
“Dan was ze een beetje als een koningin die uitkeek over het volk”, zei ik.
“Dat was precies hoe ze er dan bij zat”, zei haar baasje.
Groot was dan ook haar verontwaardiging dat haar baasje op een dag een nieuwe stoel had gekocht waar ze niet meer in mocht zitten. Ik kon dat gevoel van verontwaardiging echt voelen. Het was zo puur, zo echt. Ik dacht: dat zijn dieren. Er zit helemaal niks tussen.

Tijdens een ander consult liet een hond me een klok zien. Maar ik zag hem ‘op z’n honds’, zeg maar. Dus een rondje en dan ‘de 2 stokjes boven elkaar’. Daarna voelde ik een ontzettend blij gevoel dat ging over eten en over samen-zijn. Ik zei: “Klopt het dat jullie altijd samen aten, om 6 uur?”
De baasjes glimlachten en herkenden het. Ze zeiden dat de hondentrainer dat had afgeraden, maar ze hadden het toch gedaan, want ze vonden het zo gezellig. Nou, die hond dus ook!

Ook tijdens demonstraties sta ik tegenwoordig regelmatig met een hond, kat, vogel of paard. Het publiek is dan verbaasd, wat ik begrijp. Je verwacht het niet. Maar aan de andere kant: ons werk gaat uiteindelijk over de Liefde. De Liefde die zo’n grote kracht is dat ze de grens van de dood overschrijdt. Want zelfs al zijn degenen van wie we houden niet meer om ons heen, toch blijven we van ze houden, en andersom. En als ik iets geleerd heb van de dieren die doorkwamen is het dat hun liefde voor hun baasjes enorm kan zijn.

Ik had een keer een contact gemaakt met een hond voor haar baas in de zaal. Zij was met goed bewijs gekomen en hij had het helemaal herkend. Ze had laten zien dat ze geen afscheid hadden kunnen nemen. Hij: “Ik ben gescheiden en toen ze overleed, was ze bij mijn ex. Voordat jullie begonnen te werken vanavond, vroegen jullie ons te denken aan degenen van wie we houden die overleden zijn. Ik kon eigenlijk alleen maar aan haar denken.” Ik dacht: zo groot is die liefde dus!

Tijdens een andere demo had ik een contact gemaakt met een kat die had laten weten dat ze heel ziek geweest was, maar dat haar baasje haar leven nog met jaren had weten te rekken. En dat dat baasje zich achteraf had afgevraagd: had ik dat wel moeten doen? Haar reactie: “Ik ben dankbaar voor iedere minuut dat je me bij je hebt gehouden.” Dat zei ze niet in woorden, maar in gevoel. Het was heel echt en het was belangrijk voor het baasje om dat te horen.
Daarna voelde ik heel sterk de behoefte om een paar woorden met de zaal te delen over deze speciale liefde tussen mens en dier.
“We zien dieren nog weleens als minder dan mensen en de liefde tussen mens en dier dus ook. Maar dat klopt niet. Het is net zo goed een contact van ziel tot ziel en die kan net zo sterk zijn. Dat is wat ze met hun komst hier willen vertellen.”
Na afloop kwam er een vrouw naar me toe:
“Dat vond ik heel mooi dat je dat zo zei. Het voelde voor mij als een erkenning. Ik heb 18 jaar een paard gehad en dat was voor mij een levenspartner. Wat anderen er ook van mogen denken.”

Ik heb het idee dat de dieren aan de andere kant ons nog meer te vertellen hebben.
En dat ik die lessen nu nog niet goed ontvang.
Maar dat komt nog wel.
Ik zit in een gehoorzaamheids-training.
Ik moet gewoon nog leren luisteren.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments