Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

...EN U BENT EEN GROOT SUCCES

Mediumschap draait om bewijs.
Laat niemand u ooit iets anders vertellen!
De boodschap is belangrijk, maar pas nadat
de aanwezigheid van de communicator is bewezen.

Dus als u bij een medium komt en die zegt: Ja hoor, hier is je vader en hij is zo trots en het gaat zo goed met hem etc., dan is dat vast heel gezellig, maar het is GEEN mediumschap. Eerst moet er informatie van hem over hemzelf doorkomen. Informatie die het medium niet kan kennen en die klopt. Feiten, herinneringen, emoties waardoor de ontvanger en het medium allebei voelen: dit is echte, live communicatie. Als er dan aan het eind ook nog een boodschap volgt, dan is het verhaal helemaal rond.

Dat ik hier zo de nadruk op leg, is a) omdat ik het zo heb geleerd en b) omdat ik er volledig achter sta. Het gaat namelijk over iets heel groots: of er leven na de dood is. Dat kunnen we (nog) niet filmen of meten, dus dat moeten we bewijzen, met dit soort informatie, elke keer weer.

Oke.
Behalve dan.
Een keer per jaar.

Tijdens mijn maandelijkse oefencirkel voor mediums doen we alles volgens bovenstaande regels, behalve met Kerst. Dan laten we ‘ze’ even praten, zonder bewijs. Eerst eten we samen, gezellig. En daarna gaan we zitten in een kring. We maken het donker en stemmen ons af en nodigen ze uit. Het voelde meteen druk gisteravond. Vervolgens gaven we ze het woord, dus ze mochten gewoon ‘vertellen’.
En wat was dat gezellig en interessant! Er kwam bijvoorbeeld een soort ‘Swiebertje-type’ voorbij die ons aanraadde om wat vrijer door het leven te gaan. Er kwam iemand praten over het belang van woorden. Iemand sprak over het gesprek aangaan met mensen die je liever negeert. Iemand sprak over het belang van kunst. En wij zeiden: ‘Goh wat mooi zeg, dank jullie wel!’ En dan gingen ze weer. We genoten.

Er was een man die via mij sprak en nog steeds voel ik zijn verhaal. Hij vertelde dat hij in zijn aardse leven een tijd cello had gespeeld. Of nou ja, een blauwe maandag. Hij had er verlangen naar gevoeld, er een aangeschaft, les genomen en was gaan oefenen. Totdat... die ene gedachte kwam: ‘Wat heeft dit voor nut? Ik leer dit, maar waarom? Ik ga nooit professioneel cellist worden. Ik bereik nooit een podium. Ik kan beter mijn tijd aan iets anders besteden.’ En zo verdween de cello weer uit zijn leven.

Zo denken wij mensen vaak.
Vanuit ‘nut’.
Vanuit ‘succes’ zoals wij dat zien: er geld mee verdienen, of status krijgen, publiek, erkenning.

Nu was de man in de spirituele wereld.
De wereld van waarheid.
En in het licht van die wereld en dat weten, kon hij het pas zien…
Hoe het echt zit.
En dat wilde hij toch even kwijt:

‘Wat er gebeurde als ik chello speelde, was dat ik iets deed wat ik mooi vond. En als je iets doet wat je mooi vindt, gaat je vibratie omhoog. Dat voel je ook. Je voelt je energiek, enthousiast, in contact met je hart. En het verhogen van die vibratie, heeft effect op je omgeving. Door je eigen trilling omhoog te brengen, breng je de trilling van het hele veld om ons heen weer een stukje omhoog. En eigenlijk… is dat het hoogste wat je kunt doen met je leven. Want hogere trilling gaat over hoger bewustzijn, gaat over dichterbij de liefde, de vrede, de compassie. Dus eigenlijk, door chello te spelen, had ik een groter effect en een groter ‘publiek’ dan ik me op dat moment realiseerde. De hele wereld was mijn podium! Kun je dat even doorgeven?’

Ja hoor, dat kan ik, zei ik.
Bij deze.
Luister naar uw verlangens.
Leef uw passies.
Tril de wereld omhoog.
En u bent een groot succes.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments