Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

WE MOETEN ERVAN AF...

Ik weet niet of het een algemene trend is of niet,
maar steeds vaker vinden mannen hun weg naar mijn mediumpraktijk.
Ik schat dat op dit moment zo’n 35% van mijn klanten man is!

En het zou misschien niet zo moeten zijn, maar ik vind consulten voor mannen vaak spannender dan voor vrouwen. Mannen zijn toch net iets kritischer. Ze hebben vaak wat meer de houding van: ik moet het allemaal eerst nog zien, en ze zijn ook minder pleasend dan vrouwen. Eigenlijk, als ik het zo opsom en heel erg generaliseer, zijn mannen daardoor wel betere klanten dan vrouwen. Ze geven je niks cadeau, waardoor je extra op scherp staat en vaak wordt je geconfronteerd met flaws in je manier van werken. Dat maakt je een beter medium.

Maar niettemin: extra spannend.

Nog meer extra spannend: mannen met stropdassen. Ja, ik weet het, het zijn vooroordelen en het slaat helemaal nergens op. Maar mannen met stropdassen stralen toch iets uit wat gaat over ‘de gevestigde orde’. En wij mediums, als wij al ergens bij horen, dan is het in elk geval niet bij de gevestigde orde, dus daar hebben we dan nog een extra spanningsveldje.

Kwam een keer een man met een stropdas bij een medium. (Geen mop, echt gebeurd, ik was het medium.) En hij had – o dear – ook nog een zijn aktetas bij zich. En zo’n lange donkerblauwe jas en glimmende puntschoenen… afijn, u ziet hem helemaal voor u. Dus ik begin – extra gespannen – te werken en dat loopt gelukkig goed, totdat ik iets waarneem dat ik zou moeten omschrijven als ‘drukte achter hem met witte flitsjes’. Drukte achter de klant met witte flitsjes is voor mij: aanwezigheid van engelen. En ik heb heel lang niks gehad met engelen, behalve dan in de kerstboom. Maar ergens in mijn ontwikkeling begonnen ze zich toch te melden, o.a. op deze manier. Het lastige van engelen lijkt dat je ze niet kunt bewijzen, zoals je dat met overledenen wel kunt en ook hoort te doen. Je kunt althans niets zeggen over hun karakter, beroep, manier van overlijden etc., dus het duurde een tijd voordat ik ze durfde te gaan benoemen. Maar ze hielden vol en het bleek dat als ik ze wel benoemde, dat ze dan toch met bewijs kwamen. Bijvoorbeeld door het tonen van een ongeluk dat de ontvanger had gehad en waar die dan op miraculeuze wijze goed uitgekomen was. De boodschap: dat waren wij. Of ze lieten zich een keer zien in de vorm van beeldjes en ‘vertelden’ daarmee dat de ontvanger zelf met engelen bezig was en die werd daarmee dan bevestigd in dat geloof. Het zijn vaak hele ontroerende momenten.

Allemaal heel mooi, maar in dit geval begonnen we daar natuurlijk niet aan. Want we hadden hier een man met een stropdas en een aktetas en de rest van de hele zakelijke verkleedpartij, dus de engelen die gingen we even laten waar ze waren.

Gelukkig was hij na afloop tevreden en sprak dat ook uit.
Ook zoiets van mannen: ze geven je vaak een beoordeling na het consult; een mening van wat ze ervan vonden, aangevuld met wat ze ervan verwacht hadden.
Deze man zei: “Ik vond het een prettig consult en je hebt me nuttige nieuwe inzichten gegeven.”
“Fijn”, zei ik.
“Wat ik alleen wel jammer vond”, ging hij door. “Is dat je niets gezegd hebt over mijn beschermengel. Terwijl ik die altijd zo dicht bij me voel…”

Vooroordelen.
Zo handig.
Maar toch mensen…
we moeten ervan af.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments