Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

DIT JAAR WAS IK HEEL CLOSE...

Het wisselen der seizoenen is eigenlijk iets heel bijzonders.
Het gebeurt, 4 x per jaar.
Maar wanneer precies?

Vooral de overgang van de zomer naar de herfst intrigeert me. Wanneer stopt de zomer en begint de herfst? Natuurlijk niet op de door meteorologen bedachte datum, maar ergens anders, en elk jaar weer op een ander moment. Gestuurd door… ja, door wat? Niet alleen door de beweging van de aarde, want dan zou de inval van de herfst steeds op dezelfde datum zijn. Het lijkt meer op een akkoord tussen het weer en de natuur. Ergens lijkt de natuur te zeggen: oke jongens, dit was het voor dit jaar. Het feest is voorbij. Iedereen naar huis. De herfst gaat beginnen.

Al jaren probeer ik getuige te zijn van dat moment. In het begin was ik altijd te laat. Dan begonnen de blaadjes te vallen en dacht ik: hé, het is alweer herfst. Maar steeds meer wordt me duidelijk dat dat fase 2 is. En dat het eigenlijke begin hem zit in het begin van het terugtrekken. Als de zomer uitbundigheid is, met bloeien en fladderen en stralen en naar buiten gerichtheid, dan is herfst terugtrekken en ingetogenheid en toenemende stilte. En het liefst, het allerliefst, zou ik het allereerste signaal op willen vangen dat het begin van het eind van het feest markeert.

Een geur.
Een geluid.
Een beweging.
Het gedrag van een dier.
Iets.

Twee dagen geleden werd ik voor de laatste keer wakker in een vakantiehuisje in Friesland. Ik stond op en liep naar buiten. Flarden mist trokken over de weilanden. De avond ervoor voelde ik, tijdens het jeu-de-boulen met de patat al dat de ballen, als ik ze opraapte van de grond, vochtiger aanvoelden dan de avonden ervoor.
Oke, was dit dan het moment? Mijn ogen speurden naar andere signalen: spinnenwebjes, de geur van vochtige bladeren. Ik vond ze nog niet. Was ik nou nog te vroeg?

We ontbeten.
Voor de eerste keer niet buiten, maar binnen, hoewel nog wel met de tuindeuren open.
We aten brood en dronken thee en toen zei A.: “Het lijkt wel of de herfst is begonnen.”
“Inderdaad”, zei de patat. “Zo voelt het voor mij ook.”

Ik zeg niet dat ik er dit jaar bovenop zat.
Maar… ik was heel close.
En zat het hem nou in natte jeu-de-boules-ballen, in de mist, of in binnen ontbijten?
Het zat hem in een gevoel, van 3 mensen, aan een tafel in Friesland.
Maar goed, dat u het dus weet:
De herfst is begonnen…
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 1 comment