Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

OF IK HET NOG MAG GAAN DOEN...

DSC_0

Vandaag werd de pipo 18.
En ik had iets leuks bedacht:
paardencoaching!

Sinds zijn depressie, houdt de pipo ineens ontzettend van dieren. Terwijl ‘het sociale’ allemaal nog erg ingewikkeld is voor hem. Dus paardencoaching leek een uitstekend idee voor deze grote dag.
Via mijn werk kende ik paardencoach Nel Schoehuijs. Zij zit in de buurt van Apeldoorn en daar reden we vanmiddag dus naartoe. We werden verwelkomd met taart en een leuke introductie.
Nel legde ons uit dat paarden niet alleen prooi-dieren zijn en dus heel alert, maar ook kuddedieren en daardoor zorgzaam voor de ander. En of dat nou een paard is of een mens, dat maakt de paarden niet zoveel uit. Ze reageren intuïtief en proberen je te geven wat je nodig hebt.

Er stonden 2 paarden in de 2 aan elkaar grenzende weilanden: Drum en Chelsea. En Drum zou de pipo gaan coachen vandaag.
Daar ging de pipo dan, met Nel de wei in. En direct begon Drum een soort vrolijke huppel te maken. Nieuwsgierig ging hij op de pipo af daarna begon hij hem te knuffelen. Ik zag hoe de pipo ontspande.
“Dit is wel echt heel mooi”, zei hij zacht.
Toen kwam ook Chelsea dichterbij vanuit het andere weiland. Ze stak haar hoofd over het hek en snuffelde ook liefdevol aan de pipo.
“Dat is mooi”, zei Nel. “Chelsea is heel gevoelig voor echt en on-echt. Als ze zich zo gedraagt, laat ze zien dat ze je zuiver vindt en dat ze zich op haar gemak voelt bij jou.”
Het raakte de pipo.
Dit waren al prachtige verjaardags-cadeaus.

Vervolgens liet Nel hem kiezen uit een aantal gekleurde hoepels.
“Iedere hoepel staat voor een kwestie in je leven. Je legt de hoepel in de wei en je gaat erin of erbij staan, terwijl je voelt hoe je je over die kwestie denkt. Drum pikt dat op en zal je spiegelen hoe je er ècht in staat. Hij vertelt je dus niet wat je moet doen, maar toont je je diepste gevoelens, op het niveau van je ziel.”

De pipo legde de eerste kwestie neer in het gras en voelde.
Drum draaide zich van hem af. Liep als het ware ‘weg uit de situatie’.
De pipo legde de tweede kwestie neer en voelde.
Nu stelde Drum zich iets meer open. Zijn oortjes draaiden alle kanten op, alsof hij zich oriënteerde. En hij legde zijn hoofd over een hek, alsof hij liet zien: even verder kijken.
Toen legde de pipo de derde kwestie neer en voelde.

Wat er toen gebeurde was magisch. Drum kwam op de pipo afgerend. Raakte hem aan, leek hem te steunen, probeerde zich helemaal om hem heen te draaien en begon daarna heel wild en enthousiast gras te eten precies op de plek waar de hoepel lag.
De pipo lachte.

Eigenlijk, door de kleur van de hoepel (geel) en door de reactie van Drum, wist ik al waar dit over ging. Over zijn passie. De passie waarvan hij vreesde dat hij hem was kwijtgeraakt in zijn donkere tijd. En waarvan hij zich voorzichtig weer begint af te vragen of het er misschien toch nog van gaat komen in zijn leven.
“Ging het over coderen?”, vroeg ik hem naderhand voorzichtig.
De pipo knikte.
“Of ik het nog kan. Of ik het nog mag gaan doen. Nou… ik geloof van wel.”

Dank, grote witte supporter.
Dank ook, lieve Nel.
Het was een ervaring om nooit te vergeten.

(Next Energy Level Paardencoaching: www.nelschoehuijs.nl)

DSC_1
DSC_2
DSC_3
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 2 comments