Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

EEN SOORT VAN TUSSENSTAND

Ik was laatst op een bruiloft.
Er kwam een vrouw naar me toe.
Ik zag dat ze mij kende, maar ik herkende haar niet.

Ze stak haar hand uit.
“Ik ben Tiny.”
Ik schudde haar hand en zei: “Ik ben Janneke.”
“Dat weet ik”, zei ze. “Je hebt mijn dochter ooit een consult gegeven. Daarin legde je contact met mijn overleden man. Ze had het laten opnemen en ik heb het twee keer teruggeluisterd.”
“Aha”, zeg ik.
Er viel een stilte. Echt enthousiast was ze blijkbaar niet, anders had ze dat wel gezegd. Maar wat was ze dan wel?
“Hoe was dat voor u, om het consult te horen?”
“Tja”, zegt ze. ‘Wat zal ik zeggen.”
Ze keek me vragend aan.
“Ik weet het niet”, zei ik lachend.
“Nee, ik ook niet”, zei ze lachend terug.
Ze wist het duidelijk echt niet.

“Kijk, wat u zei dat klopte wel”, zei de vrouw. “Hoe u mijn man beschreef en zo.”
“O, dus u herkende hem wel”, stelde ik vast.
“Ja”, zei de vrouw. “Van de postduiven die hij hield. En van lekker koken, want dat kon hij wel. En eh… 2 linker handen als-ie moest klussen. Dat zei u ook en dat klopte ook.”
Als ik het zo hoor, was het best een oke consult. Niks om me zorgen over te maken.
“Het ding is: ik geloof er gewoon niet zo in”, zei de vrouw.
“Tja, dat kan natuurlijk”, zei ik.
“Het is niet dat ik denk dat u niet echt bent”, stelde de vrouw vast.
“Nee”, zei ik.
“En ook niet dat ik denk dat u onzin zit te vertellen.”
“Nee”, zei ik.
“Maar ja, als je d’r niet in gelooft…”
“Dan wordt het lastig”, zei ik.
“Ja”, zegt de vrouw.
Er viel weer een stilte. We keken naar de mensen die dansten op de vloer.
“Nou ja”, zei de vrouw. “Ik denk: ik laat het u even weten.”
“Prima”, zei ik.
“Dat u weet dat ik denk dat u wel echt bent.”
“Ik ben heel echt”, zei ik lachend.

Ik liep naar de bar om wat drinken te halen.
En ik vroeg me af wat dit nu eigenlijk voor gesprek was geweest.
Het deed me denken aan een ander gesprek dat ik ooit had met een nichtje dat toen een jaar of 7 was. Ze zei: “Tante Janneke, ik geloof dit jaar niet meer in Sinterklaas. Denk je dat hij dat erg vindt?”

Geloven is een delicaat iets.
50 milion shades of yellow
… die voortdurend in beweging zijn …
Daar waar mijn nichtje op weg was naar niet-geloven,
kon deze vrouw wel eens op weg zijn naar wel-geloven.
En dit was een soort van tussenstand.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 1 comment