Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

FLUT IS HET NIEUWE K**

De uitzending vond plaats in hartje Amsterdam, op de Nieuwezijds Voorburgwal.
En omdat het een nachtuitzending was, wist ik niet zeker of ik de laatste trein zou halen.
Dus moest ik met de auto.
Dat maakte dat het hele project eigenlijk uit 3 delen bestond:
Het er komen, het er zijn en het weer gaan.

Deel 1 was, zoals altijd bij mijn autoritten, tamelijk hilarisch. Inclusief het op de grond vallen van de Tomtom op een cruciaal moment en het afgesloten zijn van de weg langs de Amstel, waarna ik met een soort black out en opgejaagd door de rest van het Amsterdamse autoverkeer maar een beetje rond ging rijden terwijl de Tomtom maar bleef roepen: keer om, keer om en ik terugriep: kan niet, kan niet! Ik gooide mijn lot maar even in de handen van Hierboven.
Uiteindelijk parkeerde ik, tot mijn verbijstering, bijna recht voor de deur van mijn bestemming. Daarmee was de avond eigenlijk al geslaagd.

Maar goed, het draaide natuurlijk om deel 2: de radio-uitzending. Die vond plaats vanuit de lobby van een hotel aan de Nieuwezijds Voorburgwal. Geen idee waarom. Ik maakte kennis met de 2 andere spirituele gasten en we namen plaats achter de microfoons. De sfeer was meteen goed. 10, 9, 8… daar gingen we ‘de lucht in’. En het schoot toch nog even door me heen zeg: ‘Je bent nu op de radio Jan: GEEN KUT ZEGGEN!’

Het gesprek ging over van alles en nog wat. Onze achtergronden, het beroepsimago, wel of niet een gave hebben. Ik vond het zelf een hele tour om te bepalen hoeveel ruimte ik in mocht nemen. Het liefst had ik op iedere vraag antwoord gegeven, maar dat kon natuurlijk niet. En ik wilde ook voorkomen dat ik later op straat zou staan met het gevoel te bescheiden geweest te zijn. Gedoetje dus, maar het ging wel goed geloof ik. En anders hoor ik het graag.

Toen er een stelling werd geponeerd dat AstroTV allemaal amateurs zouden zijn, dacht ik wel: nou moet ik even snel zijn. Ik wilde heel graag voorkomen dat we collega’s af zouden gaan zitten branden, wat volgens mij al veel teveel gebeurt in onze branche. En ik ken niemand persoonlijk bij Astro en ik vind ook dat consulten eigenlijk niet op tv horen, maar ik heb het uitgeprobeerd en gemerkt dat er op de lijnen best goede mensen werken. En ook minder goede, maar dat heb je overal. Dus zo zei ik het ook:
“Ik heb een paar verdomd goeie consulten gehad op die lijn. En sommige ook niet, die waren… (oppassen Jan, oppassen, niet zeggen, niet zeggen!) … flut.”

Poeh zeg, dat was close.
Had ik het toch nog bijna gezegd.
Flut in plaats van kut; wat een redding.

Het werd een leuke uitzending die veel te snel voorbijging. Er waren, via de mail, nog heel veel vragen binnengekomen die we niet hadden kunnen beantwoorden, maar het gaf in elk geval aan dat het onderwerp leeft. Iemand liet weten dat zijn radio om 00.02 ineens zomaar was aangesprongen. ‘Raar’, dacht hij en deed hem weer uit. Toen moest hij denken aan zijn recent overleden moeder en besloot hij toch even te luisteren om wat voor programma het ging. Dat gaf het gebeuren datgene wat er helaas eigenlijk aan ontbroken had: de magie van de spirituele wereld.

Deel 3 van het project was weer hilarisch.
Ik zat nog teveel met mijn hoofd bij de uitzending.
Tot mijn verbazing stelde ik vast dat ‘ze’ het Fletcher Hotel naar de andere kant van de snelweg hadden verplaatst. Nog 10 minuten vroeg ik me af waarom ze dat hadden gedaan. Toen pas drong het tot me door dat ik de verkeerde kant op reed en bezig was naar Haarlem te rijden. Pas om 2.30 uur was ik weer thuis.

Het was, kortom, een bewogen nacht.

https://www.nporadio1.nl/de-zes-ogen-van-de-fries
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments