Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

"IK WIST HET"

Ik zit midden in een telefoongesprek als de pipo voor me staat te gebaren.
Dat doet hij nooit, dus er zal wel wat zijn.
Maar ik zit in gesprek.

De pipo loopt weg, komt terug en gooit een briefje voor me neer.
‘Nina, achterommetje, aandacht nodig, gaat niet goed!’

Als het gesprek is afgelopen, loop ik naar het achterommetje. Daar ligt Nina, de witte kat van een paar huizen verderop, in de zon. Op het eerste oog niets aan de hand. Maar als ik beter kijk, zie ik dat ze moeilijk ademt. En eigenlijk ligt ze daar ook nooit. We moeten op haar en de andere kat passen omdat de eigenaren op vakantie zijn. Zou ze er iets mee willen zeggen, dat ze hier is gaan liggen?

Ik vertrouw op de intuïtie van de pipo en app de eigenaresse. Die reageert meteen. ‘Ik vraag mijn dochter om te komen kijken.’ Een uur later, belt de dochter.
“Ik ben nu thuis, maar het gaat echt niet goed met Nina. Ze kan niet meer lopen en bijna niet meer ademen. Ik denk dat ze het niet gaat redden en ga mijn broer ook bellen.”

Weer een paar uur later krijg ik een appje van de eigenaresse vanaf haar vakantieadres.
“Nina is ingeslapen. Ontzettend bedankt voor jullie alerte reactie. Nu hebben de kinderen het mooi af kunnen sluiten. Ze is 18 jaar bij ons geweest, dus daar ben ik heel dankbaar voor.”
Er zit een foto bij van Nina in haar kistje, vol met bloemen.

“Ik wist het”, zegt de pipo. “Ik wist het meteen toen ik haar zag. Het was hetzelfde gevoel als toen met Aagje, toen ik wist dat ik naar huis moest gaan omdat hij dood zou gaan.”

Ja jongen, dat is intuïtie.
Daar heb je heel goed naar geluisterd.
En zo heb je iets heel belangrijks kunnen doen
voor 3 mensen en een lieve, witte kat.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments