Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

GESMOORD IN DE KIEM

IMG_20180429_141025459

Bijna dagelijks krijg ik een appje van Jelle
van de Makkelijke Moestuin.
Met tips over wat vandaag te doen.
Dit keer schreef hij:
‘We gaan je palmkool uitdunnen!’

“Uitdunnen?!”, zei ik terug. “Hoezo, die plantjes – het zijn er 3 – zijn net een paar centimeter boven de grond!”
Maar Jelle hield vol.
“Met een schaar en huppekee, zonder pardon.”
Nou moe.

Ik met een schaar naar boven. (Mijn moestuin staat op het platte dak.) En daar zat ik dan.
‘Moet dit echt?’
Ja, het moest echt. Nou, daar ging we dan. De grootste liet ik staan en de andere 2 – knip, knip – hielp ik om zeep.
Sorry palmkool.

Het zette me wel weer aan het denken. Want ik had dus gesteld dat als dit project zou lukken, eten kweken vanuit zulke inimini zaadjes – dat ik dan definitief zou geloven in God. Maar nu had ik het gevoel zelf voor God te moeten spelen.
Eerst het leven geven.
En dan het leven nemen.
Dat zijn toch eigenschappen die we toeschrijven aan de Grote Regisseur Himself.
En hoe vaak vragen we ons dan niet af: waarom? Ieder heengaan heeft iets pijnlijks, maar bij baby’s en kinderen en jonge dieren en zelfs plantjes, denk je het nog meer. Het heeft iets gruwelijks dat iets wat nog moest beginnen, al in de kiem wordt gesmoord.
Het klopt niet.
Voor ons gevoel.
Dus hoe is dat bezien vanuit Spirit?

Daarover denkend, merkte ik ineens dat mijn gedachten werden gebracht naar een demo die ik onlangs mocht doen in Bloemendaal. Daar gebeurde het dat ik mijn contacten wilde afronden en toen ineens toch nog iemand bij me voelde: een meisje, een baby! Ze was maar een paar weken oud geworden. Ze liet me zien dat er een sieraad voor haar was gemaakt en dat ze in het ziekenhuis was overleden en ik hoorde mezelf zeggen: ‘Ik wil haar Hoop noemen.’ Later hoorde ik van degene die dit als zijn achternichtje herkende, dat dit meisje, in de paar weken dat ze had geleefd, heel veel hoop had gebracht bij haar ouders. Die hadden daarvoor ook al een kindje verloren!
“Het was heel bijzonder”, zei hij. “Want nu gebeurde het dus weer en toch, in die weken dat ze er was, heeft ze heel veel gebracht. Ik heb er nog over gedacht om een naming service voor haar te doen. En dan had ik haar Hoop willen noemen. Dus voor mij is dit heel bijzonder.’

En zo liet Spirit weten: vanuit jullie oogpunt is het verkeerd en zinloos als jong leven wordt afgebroken.
Maar vanuit ons perspectief liggen dingen vaak anders.
En soms kunnen mensen dat zien en begrijpen.
En soms niet.
Of nog niet.
Vandaag stierven er 2 palmkooltjes op een plat dak in het plaatsje B.
We gaan maar uit van een zinvol heengaan.
Ook dat hoort bij geloven.

IMG_20180429_141053521
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments