Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

EEN LESJE DONKERGROEN

IMG_20180411_124116439_HDR
IMG_20180411_124143468_HDR

Ik werk vaak met lintjes.
En dus met kleur.
Daarin raak je nooit uitgeleerd.
Graag deel ik met u wat ik vandaag leerde over: donkergroen.

Kleuren hebben betekenissen. Niet omdat het in een boekje staat, maar omdat dat de natuur is. Zo is rood een aandachttrekkende kleur, geel een blije kleur en blauw een kalmerende kleur, etc. Maar het ligt er ook nog aan hoe licht of donker een kleur is. En hoe diep, of juist vaal.
Neem lichtgroen: dat gaat heel erg over de allereerste knoppen die je nu weer ziet in de natuur. Het is bijna fluoriserend, zo fel. Dus aan de ene kant nog kwetsbaar en aan de andere kant heel krachtig en vol van frisheid, potentie en plannen. Wanneer iemand deze kleur trekt, weet ik dat het gaat over een nieuwe stap in het leven, of de aarzeling vlak daarvoor, of de wens daartoe. (Die laatste dingen voel je aan bij de ontvanger.)

Dan is er wat steviger groen. Het groen van veel gebladerte in de zomer. Dit groen brengt veel geestelijke rust, harmonie. En het heeft ook een sterk gevend aspect. De natuur geeft, zonder iets terug te vragen. ‘Groene mensen’ hebben dat ook. Niet voor niets is groen de kleur van het hartchakra, dus het heeft te maken met leven vanuit het hart. (Hou deze even vast).

En dan heb je dus ook nog donkergroen (zie foto) waarover dit blog. Ik vond donkergroen altijd een beetje lastig. Ik weet dat het juist gaat over vastzitten, over disbalans, dus eigenlijk over het ontbreken van de eigenschappen van stevig groen. Maar vandaag trok iemand weer donkergroen en ik kwam er niet uit. Ja, er was disbalans, maar waartussen? Werk en ontspanning? Yin en Yang? Ik kreeg het maar niet te pakken.

Toen legde ik de stevig groene er maar naast en sprak over dat leven vanuit het hart. Ineens zei de ontvangster:
“Ik vind dat ik teveel vanuit angst leef.”
Ik dacht: dat is het! Dat is de disbalans waar zoveel mensen mee te maken hebben en waar donkergroen dus heel vaak over gaat: de 2 hoofdemoties: Angst en Liefde. En deze vrouw wil leven uit liefde. Maar ze schiet steeds naar de angst. Doe ik het wel goed? Lig ik wel op schema? Wat als mijn ouders overlijden? Wat als ik mijn passie niet vind?
Ik was helemaal opgetogen over het vinden van dit voor mij belangrijke puzzelstuk. En… ik kon haar vertellen wat nu te doen. Want angst gaat nooit weg, maar je hoeft hem niet te voeden. Voedt de liefde! Mediteer daar op. Omring je met mensen die dat ook doen. Laat dat de doorslag geven in beslissingen. En: lees erover!

Met de ultieme boekentip van mij op dit moment: Terugkeer naar Liefde, van Marianne Williamson.
Ik kan het iedereen aanraden.
Met dank aan donkergroen.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments