Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

KARMA EN DE BITCH

Ik schrik als ik haar naam zie verschijnen in de mail.
Ah neeeeeee!
Niet zij...
Koude rillingen.
Alleen al van die naam.

Het is een naam die hoort bij mijn middelbare schooltijd. De eerste vier jaar daarvan waren niet leuk. Zij was onderdeel van het niet-leuke. Ze hoorde bij de groep die het me moeilijk maakte. Meteen weer flarden van herinneringen in de kleedkamer, na gym. Het lezen van haar naam, geeft me onmiddellijk dat machteloze gevoel van toen… In mijn hoofd is ze vereeuwigd als 'de bitch'.

Ze wil een afspraak maken, schrijft ze in de mail. Ik lees hem 3 keer. Uit niets blijkt dat ze zich mijn naam herinnert. Ik check via social media of er meerderen zijn met haar naam. Hij komt maar 1 keer voor. Op LinkedIn herken ik haar op de foto.
Ik twijfel, maar besluit toch de afspraak te maken. Wie weet is dit voor mij ook een kans om iets recht te zetten. Het zit blijkbaar dieper dan ik dacht.

De dag van de afspraak breekt aan. Gespannen doe ik de deur van de wachtkamer open. Ja hoor, ze is het. 35 Jaar ouder, maar eigenlijk niet veel veranderd. En ook nu weer: geen spoor van herkenning bij haar.
Koffie, thee, daar mag je gaan zitten, koetje, kalfje en dan aan het werk. Ik haal even diep adem; dit wordt een uitdaging jongens. Hoe zet ik me over de gevoelens van onrust heen. Hoe ga ik dit zuiver houden.
Ze wil een consult over zichzelf. Ze trekt 2 lintjes. En meteen als ik in de kleuren duik, voel ik: het leven heeft haar niet gespaard. Oke Jan, hou het zuiver. Geen lekker-puh-gevoelens. Heel eerlijk? Ze zijn er wel een beetje, ook al wil ik dat niet. Zo wordt het vanbinnen een wedstrijd, tussen de empathie aan de ene kant – zo belangrijk voor ons werk! – en die onaardige gevoelens andere kant. Tot mijn grote opluchting neemt de empathie steeds meer de overhand. Oke Jan, dit is goed. Dit kan je dus. Geen oog om oog, maar gewoon... professioneel.

“Heb je nog vragen?”, zeg ik aan het eind.
Ze kijkt me even heel strak aan.
Nee, niet alsnog gaan herkennen hoor.
Ik heb echt geen zin om alsnog open kaart te moeten spelen met alle kwetsbaarheid van dien.
“Nou”, zegt ze. “Als je nog tijd hebt… Ik heb 1 vraag. Die gaat over mijn dochter. Ze wordt op school namelijk ontzettend gepest…”

Karma, Universum, het lot, het leven.
Problemen en oplossingen, daders en slachtoffers.
Alles is met elkaar verbonden.
Niemand staat los van het grote geheel.
Geen goed of fout, alleen rollen en momenten.
En zoveel te leren.
Zo ontzettend veel te leren.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 3 comments