Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

ER KWAM EEN MOMENT...

Op zijn klimtocht uit de put
komt de pipo dingen tegen
die hem destijds
in diezelfde put
hebben gegooid.
En nu...
moet hij er wat mee.

De meesten daarvan zijn ‘gedachtenpatronen’ die niet echt lekker werken, zeg maar. Vroeger herkende hij ze niet als zodanig. Nu gelukkig wel.
Maar daarmee zijn ze nog niet weg. Het begint met ze te herkennen en met bewust worden dat ze er zijn.
“Ik ben geloof ik te streng voor mezelf,” concludeert hij.
Grote stap in dat proces.

Het is dapper om hem zo bezig te zien, maar ook confronterend voor mij. De woorden ‘te streng voor mezelf’ komen me erg bekend voor. Ik was denk ik in de 20 toen ik daar, worstelend met mezelf en pratend met hulpverleners, achter kwam. Gek, het lijkt nu een heel ander leven. Zo kil als het toen van binnen kon voelen, zo warm en gezellig voelt het nu. Hoe heb ik dat ook alweer gedaan?

“Ik weet misschien iets wat me kan helpen”, zegt de pipo. “CPC Gray (geniale Youtuber) had een keer een filmpje over hoe je je oude zelf achter je kunt laten en je nieuwe zelf kunt ontwikkelen. Daarin vertelde hij dat hij altijd een opschrijfboekje bij zich had om dingen bewust te worden en ze op te schrijven.”

Ik weet niet wat ik hoor. Boekjes bij je hebben om dingen op te schrijven, dat heb ik gedaan! Ongeveer tussen mij 20e en mijn 35e jaar. Altijd zat er eentje in mijn achterzak. En maar schrijven, vooral op w.c.’s. Me even terugtrekken en vastleggen, dingen uitpuzzelen, of van me afschrijven. Van de oude ik naar de nieuwe ik. Hoe is dit mogelijk, dat hij nu komt met dit idee! Hij weet niet eens van die boekjes van mij. Het is alsof ik 0,1 seconde een blik mag werpen in de complexheid en genialiteit van de manier waarop wij, onze levens allemaal, ouders, kinderen, met elkaar verbonden zijn…

Ik vertel het hem.
“Heb je nog zo’n boekje?”, vraagt hij.
“Ik heb ze nog allemaal.”
“Heb je een nieuwe voor mij?”
“Ik zal even kijken.”
Ik loop naar de kelder. Open de doos waar ze in zitten. Daar liggen ze. Sommigen met plaatjes op de voorkant. Sommigen zwaar gehavend. Ze ogen zo bekend, als oude vrienden. En ze zijn allemaal volgeschreven… op 1 na.
Die ligt bovenop.
Te wachten.
Alsof-ie wist.
Er komt een moment…
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 3 comments