Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

LICHT IN HET DONKER

download-1

Het ontstond eigenlijk vanzelf.
Eerst hadden we kerstdiner met de deelnemers van de oefencirkel mediumschap.
Iedereen had wat meegenomen, het was gezellig en we spraken over onze passie.
En ook over de dag die het was: 21-12, de kortste en donkerste dag van het jaar.

Ik zei dat consulten rond deze tijd van het jaar vaak anders zijn.
‘Hoe dan?’, vroeg men.
Ja, hoe dan... Iedere overledene communiceert natuurlijk weer anders. Maar het zit hem in de sfeer die anders is. Intiemer. Subtieler.
“Het voelt omhullend. Alsof ze warmte komen brengen in de kou en licht in het donker”, zei ik.

Het is ook gewoon een andere tijd. Nog helemaal los van de kerstliedjes op de radio en de lampjes in de bomen. Alles voelt anders in ieder seizoen. Zoals er ook verschil is tussen bij iemand op bezoek gaan in juli of in december.

En eigenlijk vanuit die gedachte, over die andere sfeer, over het donker en het licht en over ‘hen’, ontstond het idee: zullen we de oefencirkel in het donker doen? En zullen we gewoon voelen wie en wat er allemaal zijn en ze hun verhaal laten vertellen door ons heen, zonder al teveel de nadruk te leggen op het bewijs van wie ze zijn.

Eigenlijk is dat laatste vloeken in de mediamieke kerk.
Bewijs is juist heel belangrijk! Leven na de dood mag je niet voetstoots aannemen. Via het bewijs, bewijs je niet alleen wie er is, maar ook überhaupt dat het leven doorgaat. Het gaat dan ook om iets groots en belangrijks.

Dus: stoute Janneke, maar toch voelde het goed, even geen bewijs. We namen plaats in een kring, bliezen alle kaarsjes uit en werden stil. En om ons heen, werd het juist druk. Zo dichtbij waren ze er in het donker. We genoten! En daar kwamen hun verhalen. Een muzikant die vertelde over zijn passie voor muziek maken. En dat het hem niet eens kon schelen wat het publiek ervan vond, maar dat het om die passie ging. En dat we zo het beste konden leven: met passie, zonder al teveel bezig te zijn met hoe het wordt ontvangen. Er was het verhaal van een vrouw die zich altijd veel onverschilliger had voorgedaan dan ze was en die dus een pleidooi hield tegen onverschilligheid! Een opa kwam vertellen dat dingen steeds sneller kunnen in de moderne tijd, maar dat dat niet per se beter is en dat langzaam z’n waarde heeft. En een van ons voelde ‘alleen maar licht’ achter zich. We keken en... we zagen het!

Het waren prachtige ervaringen en verhalen.
Verhalen voor in het donker.
Verhalen vanuit het licht.
Weliswaar zonder bewijs.
Maar we voelden hoe waar ze waren...
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 3 comments