Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

ZO GEBEURT ER DIT...

aag

Zo zit je te lachen om een kerstreclame.
Zo gebeurt er dit.

Aagje was niet lekker. Al dagen niet. Kortademig, een pootje dat soms niet wilde en niet zo alert en vrolijk als anders. De pipo was bang. Doodsbang.
“Aagje is degene die mij uit de put heeft gehaald. Er mag hem echt niks overkomen. Dat trek ik niet.”
“Zullen we morgen anders naar de dierenarts met hem?”, vroeg ik.
“Als dat kan, heel graag”, zei de pipo.

Vanmorgen hoorde ik hem dralen voordat hij naar school ging.
“Dag Aagje. Dag Aagje.”
En nog een keer terug.
En nog een keer.

2,5 uur later een appje.
‘Aagje is dood. Hij is f*** dood!!!’
Ik zo snel mogelijk naar huis.
De pipo huilend op de bank aantreffend met een dood Aagje in zijn armen.
Snikkend vertelde hij.
“Het was heel gek. Ik zat op school en ik voelde: ik moet naar huis. Toen ik thuis kwam zat hij op de kooi en zijn vleugel hing naar beneden. De andere vogels zaten bij hem. Ik heb hem gepakt en hem nog voor de warme lamp gelegd. Ik hield hem vast en lag met mijn hoofd tegen zijn koppie toen hij stopte met ademen. Ik denk dat hij heeft gewacht tot ik thuis was. Dat vind ik wel heel mooi.”

We spraken over dood. Hoe ermee om te gaan.
“Ik mis hem nu al zo verschrikkelijk.”
Daarna ging de pipo in de doe-stand. Hij beschilderde een kistje, maakte er een zachte bodem in, bekleed met een stuk stof dat altijd ’s nachts over Aagjes kooi lag en voegde er een speeltje aan toe.

’s Middags begroeven we hem.
Ons vriendje van de afgelopen 18 jaar.
En degene die de pipo uit zijn dal hielp te komen.
Dankjewel lieve Aag.
Het was ontzettend fijn met jou...
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 3 comments