Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

VOOR IN EEN LIJSTJE...

Het was op een avond,
tijdens onze ‘Intensieve Vierdaagse Mediumschap’,
dat het volgende gebeurde.

Een van de cursisten, A., vertelde dat ze deed aan automatisch schrift. Dat ging als volgt: ze maakte contact met haar gids terwijl ze pen en papier in de aanslag had. Ze stelde hem een vraag en begon vervolgens wild te krassen. Tussen alle hanepoten door, bleken er ook nog letters te staan die een antwoord vormden op de vraag.

Het hoort eigenlijk niet, tijdens een lesweek, dat cursisten ’s avonds ‘consulten’ gaan geven. Maar ze bleek dit ook al professioneel te doen en met succes, dus fuck de etiketten: dit wilden we wel eens zien.

H. had een vraag. Ze wilde weten of ze de baan zou krijgen waarnaar ze had gesolliciteerd. A. sloot haar ogen, hield haar linkerhand op en begon met haar rechterhand te krassen.
“Vrouw, zeer grote kans”, las ze toen voor.
Wij lachen en applaudiseren.
“Gefeliciteerd H!”, riep we.
(Inmiddels kan ik vertellen dat H. de baan inderdaad heeft gekregen.)

Ikzelf wilde een vraag stellen voor de hele groep. Er was een studentenfeest in het pand en ik wilde weten wat voor nacht we tegemoet zouden gaan.
A. sloot haar ogen weer, kraste heel hard en las toen voor:
“Vrouw, hi, tot mijn spijt moet ik zeggen: het wordt lawaaiig.”
Wij weer lachen. Wat een grappige gids en wat een grappige manier van werken.

IMG_20171130_151826852

En toen had ik een andere vraag.
“Kan ik het ook met overleden dierbaren?”, wilde ik weten.
Ja hoor, dat kon.
“Ik wil wel graag iets horen van mijn vader”, zei ik.
Daar had ik een reden voor, maar die vertelde ik niet. A. sloot haar ogen, begon in dit geval niet zozeer te krassen, meer draaiend te bewegen met de pen over het papier. Toen ze klaar was zei ze:
“Wat gek, er is niks geschreven. Hij heeft alleen een bloem getekend.”

IMG_20171130_151831072

Een golf van ontroering ging door me heen. Want de reden dat ik dit wilde proberen was: dat mijn vader nauwelijks kon schrijven. Hij was dyslectisch en ook motorisch lukte het hem niet om letters netjes op papier te krijgen. Het was een grote frustratie van hem, waar hij tegelijkertijd altijd wel weer omheen wist te improviseren.
En nu dus ook weer.
Want wat mijn vader wel goed kon, was schilderen.
Landschappen, schepen...
En in dit geval... een bloem.
Dank je wel papa, hij is goed aangekomen en ik hang hem op, in een lijstje.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 1 comment