Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

VOOR ALS U IEMAND WILT HELPEN EN U WEET NIET HOE...

images

Ik ging in meditatie.
Zoals (bijna) elke avond.
Ik ging in meditatie en…
ik kwam ergens terecht.

Meestal kom ik nergens terecht. Ik zit in mijn stoel en focus (of niet) en zak ergens in (of niet), afhankelijk van wat voor dag het is. Maar dit keer was het blijkbaar een dag dat ik ergens terecht kwam.

Ik kwam ergens binnenlopen. Het was een soort bureau. Er stond een balie en daarachter was een man in de weer met papieren.
“Ik kom eraan hoor!”, riep hij, zonder op te kijken.
Ik vond het prima, want ik wist dus niet wat voor bureau dit was en dat gaf me wat extra tijd om daar achter te komen. Ik keek om me heen. Alles was van hout. De sfeer was ‘warm / zakelijk’ om het zo maar te zeggen. Achter het bureau lagen overal papieren. Het oogde rommelig, of eigenlijk als een puinhoop. Grote hopen papier lagen zowel op verschillende tafels als op de grond. Maar iets zei me dat het zo’n soort puinhoop was waar de eigenaar alles in kon vinden.

“Ja, zegt u het maar”, zei de man ineens.
Hij keek me recht aan.
Hij had een heel rond en ontzettend vriendelijk en energiek gezicht. Nu pas zag ik dat hij een soort uniform-blouse droeg. Crème-bruin, met op zijn borst een witte badge met lichtblauwe letters. Ik probeerde te lezen wat erop stond, in de hoop dat dat me een clue zou geven. Het lukte niet.
“Eh…”, zei ik.
“Wie wilt u helpen”, vroeg de man.
“Wie wil ik helpen”, herhaalde ik.
“Ja”, zei de man. “Dit is het Bureau Informatie Hulp voor Anderen”. Hij wees naar een enorm houten bord dat achter hem aan de muur hing en waarop het met strakke, gouden letters geschreven stond. Ik begreep niet dat ik dat bord eerder niet had gezien. Raar.

“Dus…”, zei ik. Ik stond nog steeds in de stand van ‘tijd rekken’. Vanuit een angst dat de man erachter zou komen dat ik zomaar ergens binnen was komen lopen en dat dat hem zou ergeren.
“U bent hier voor het eerst”, zei de man, alsof hij mijn gedachten kon lezen. “Mijn excuses. Ik zag het niet. Laat mij het u uitleggen.”
En hij vertelde dat wanneer je iemand wilt helpen, maar je weet niet hoe, je hier terecht kunt om extra informatie te verkrijgen.
Het maakte eigenlijk wel sense. Waarom wist ik niet eerder van het bestaan hiervan af?

Het vervelende van deze gedachtes óver de situatie was dat ik daardoor een beetje buiten diezelfde situatie kwam te staan. Ik merkte dat ik een deel van het gesprek ‘miste’. En toen vroeg ik me af hoe dat nou weer kon, aangezien dit mij doorgaans in het dagelijks leven prima lukt: praten en denken tegelijk. Soms zelfs over 2 totaal verschillende dingen. Maar hier ging dat dus niet. En dat leek te maken te hebben met dat mijn gedachtes en de situatie in het bureau niet op dezelfde frequentie plaatsvonden en dat ik soort van moest kiezen tussen of de ene, of de andere frequentie.

Zo kon het dus ook gebeuren dat ik ineens in een kamertje zat, even verderop in het Bureau. En dat een andere man nu iets voor me aan het invullen was, ook op papier. Ik kreeg de indruk dat ik me aan het inschrijven was of iets dergelijks. Ik merkte ook dat deze 2e man door had dat ik ‘er niet helemaal was’ en dat hij dat niet raar vond en er zelfs rekening mee hield. Hij rondde alles zo snel mogelijk af.

Ik stond op om weg te gaan.
“You might consider to work on your concentration”, zei deze man vriendelijk.
“I will”, zei ik. “Thank you.”
Toen ging ik weg.
Ik ging terug naar mijn ademhaling.
Naar de stoel waar ik in zat.
En naar het tikken van de klok in de kamer.

Het Bureau Informatie Hulp voor Anderen.
Het schijnt te bestaan.
Ik heb me er recent bij ingeschreven.
Maar daarnaast had ik het gevoel dat ik erover moest schrijven.
Zodat u ook weet dat het bestaat.
Misschien komt het een keer van pas.
Als u iemand wilt helpen en u weet niet hoe…
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 2 comments