Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

IK MOET TOCH WEER EEN KEER NORMAAL GAAN DOEN

download

“Hoe gaat het met de pipo?”, vragen mensen regelmatig.
En voor het eerst in jaren, kan ik nu zeggen:
“Goed.”

Bijna 2 jaar zat hij thuis. Burn out, depressie, angststoornis. Er was een fase, een jaar geleden, die alleen maar donker was en waarin niets leek te gebeuren. De pipo lag op bed, kon niks, wilde niks, ja, dood, hij wilde dood.
Rillingen als ik eraan terugdenk.

Na zijn overstap in maart naar zijn nieuwe middelbare school – een VSO voor ‘jongeren met iets’ – probeerde hij maandenlang om naar die school te komen, om daar even te zijn. In de klas lukte niet. Soms even bij zijn begeleidster in een kantoortje zitten. En soms keerde hij bij de voordeur alweer om. Angst.

Wat kun je als ouder? Niets. Ja, aanmoedigen. Steunen als het niet gaat. Juichen als iets wel gaat, al is het maar een beetje. App-jes met teksten als ‘goed gedaan man’ en ‘je hebt het geprobeerd, volgende keer beter.’ Dat was het. We moesten wachten. Wachten op iets wat zou gaan gebeuren in de pipo zelf.

Dat gebeurde vlak voor de zomervakantie, toen zei hij ineens:
“Op 2 september, de start van het nieuwe schooljaar, zit ik in die klas. Al is het maar voor even. Ik wil laten zien dat ik dat kan. Ik wil weer een leven.”
Ik wist niet wat ik hoorde.

De vakantie gebruikte hij om ‘te oefenen’. Weer heel voorzichtig onder de mensen te komen en prikkels leren te verdragen. Even door de winkelstraat lopen. Heel even op een terras zitten. Even mee met mij, met de auto een stukje rijden. Met het zweet op zijn voorhoofd en van paniek naar paniek, maar hij deed het.

En sinds september… gaat hij naar school. Eerst een half uurtje. En heel langzaam bouwt hij het uit. Hij zit nu op 2,5 uur per dag. Op slechte dagen moet hij een paar keer een time out nemen. Maar hij blijft. En afgelopen vrijdag, maakte hij voor het eerst een toets. Het contact met medeleerlingen gaat hij nog zoveel mogelijk uit de weg. Maar die begrijpen dat. Ze hebben ook allemaal een verleden. Maar ook hier zit, diep van binnen, een drang om ook dat aan te gaan.

App-je van hem:
‘Na de herfstvakantie, ga ik denk ik bij de So-Va-trainingen (sociale vaardigheden) zitten. Ik ga nog niks zeggen, eerst alleen maar kijken. Maar ik wil het gewoon proberen. Ik moet toch een keer weer normaal gaan doen.’
App-je terug:
‘Geweldig man, wat goed! Zo trots op je!’
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 3 comments