Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

DE RUIMTE, DEEL 2

logo

Er was een ruimte die vrij kwam.
Naast mijn praktijk.
En er was de wens dat daar iets zou komen met mediumschap en/of healing.

Er was een medium met interesse. Alleen die huur… Het opstarten van een mediumpraktijk kost tijd. Bij mij een jaar of drie. De collega-starter durfde het niet aan.

Ik dacht: zal ik gewoon afwachten wie er naast me komt? Maar bij mediumschap luistert het nauw. Ik merkte het de laatste jaren op lesdagen, als mijn cursisten in de gang praatten over wat we deden, terwijl er een klant voor de buurvrouw in de wachtkamer zat. Het schuurde… Bovendien wilde ik heel graag collega-mediums een kans geven op een echte opstart, wat heel moeilijk is.
Ik deed een oproep op Facebook om te kijken of we met meerdere collega’s iets konden doen.

Binnen 24 uur had ik al 6 gegadigden. (En later nog meer, die ik voorlopig moet teleurstellen, waarvoor mijn excuses). Allemaal startende, spirituele ondernemers. De meesten met ook nog een andere baan, want ja, er moet brood op de plank. Maar ook met de steeds terugkerende wens, nee een drang!, om daarnaast iets met hun spirituele beroep te doen.
Ik ken die fase.
Die is zwaar.
Je leeft 2 levens.
Die eigenlijk niet matchen met elkaar.
Heel vaak leidt dat tot het niet tot stand komen van een echte praktijk. Maar deze 6 wilden het via deze weg graag (nog) een kans geven.

“Hoe staat Mercurius?”, vroeg ik grapsgewijs aan een van hen, die naast medium ook astrologe is. Ik ken haar al jaren en zij leerde me ooit dat je nooit beslissingen moet nemen als Mercurius retrograde staat.
“Ik zal kijken”, zei ze lachend.

Binnen een week zaten we bij elkaar. Totaal verschillende mensen met totaal verschillende achtergronden, maar wel met dezelfde wens: hier iets van maken. We bekeken de ruimte. We voelden.
Er ontstond een gevoel van ja.
‘Zullen we hier een tafel zetten?’
‘En daar een hoek voor consulten?’
‘En de muur even opnieuw witten?’
‘En als we die ene tafel nou verrijdbaar maken?’

De wensen qua dagdelen om de ruimte te gebruiken bleken wonderwel op elkaar aan te sluiten. De ideeën over de financiën ook. En ik had een naam: De Torenkamer. Want de ruimte ligt aan de Torenlaan en we werken natuurlijk toch een beetje ‘in de hoogte’.
A. had het logo al gemaakt en alles viel meteen in goede aarde.
Een cirkel sloot zich.

En toen kwam het even heel hard op me af. Wat moest ik veel doen! Onderhuurcontracten, spullen regelen, schema’s maken van wie doet wat. Mijn hoofd liep over en de financiële stress sloeg ook toe, want ik had toegezegd dat ik de investeringen zou doen, maar het bleek veel meer dan verwacht. Tapijttegels, tafels, stoelen, verlichting, kasten…
Cadeautjes:
De groep deed een financieel gebaar.
En iemand meldde zich aan om het project te supporten in ruil voor hier en daar een oefenconsult.
‘Wie wil zo'n consult aan haar geven?’, gooide ik in de groeps-app.
Alle 6 boden ze zich aan.
Donateur blij.
Janneke weer wat rustiger.

1 november moet alles klaar zijn.
Het is aanpoten, maar we zijn bezig met iets goeds en het tij werkt mee.
Mercurius staat duidelijk niet retrograde.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 5 comments