Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

EEN WOLK VAN LIEFDE

18486017_1063706737098149_778061268583374214_n

DSC00863

Picture this:
Een strand.
Met een zee.
Met daarin een groep kinderen die leren golfsurfen.
Geholpen door een groep van vrijwilligers.

Aan de kant, op het strand, staan de ouders van de kinderen. Van buitenaf gezien gewone ouders. En moeder met een tas. Een vader met een zonnebril. Totdat je met ze gaat praten, want het zijn ouders ‘met iets’, omdat ze een kind hebben ‘met iets’. Met autisme, ADHD, een verstandelijke beperking. Ze hebben kortom een weg afgelegd de afgelopen jaren, met tegenslagen, teleurstellingen, het laten varen van verwachtingen en het accepteren van wat is. Dat doet iets met een mens.

Wat het doet, dat verschilt natuurlijk per ouder, maar als ik met ze praat, voel ik vaak toch de dankbaarheid. Moeder 1: je hoort mij niet klagen over de zorg in Nederland. Dat mijn zoon elke dag naar de zorgboerderij kan om te werken, dat is toch fantastisch. Vader 2: Moet je haar zien genieten op die plank. Hier kunnen we weer een week op voort.

In de zee vinden ondertussen mooie taferelen plaats. De vrijwilligers, ze komen van heinde en verre om hun zondag te besteden aan het mogelijk maken van dit Surf Project. En dat doen ze met liefde. Dat zie je aan de glimlach, de overgave, het is een andere houding dan die van iemand die gewoon surfles geeft. En de kinderen, ze leren, laten zich helpen, genieten, nee: ze Genieten. Het is een ander soort genieten dan dat van de andere kinderen in zee.

Tussen de ouders en de kinderen door, lopen de organisatoren en de fotografen. Want iedere les van het Surf Project wordt minutieus, met honderden foto’s vastgelegd. “Kijk eens wat een prachtig gezicht. O kijk, hij staat! –klik-klik-klik.” Waarvan er uiteindelijk, na een moeilijke selectie, binnen 48 uur een heleboel op de site van het project worden gezet. Waar de kinderen en ouders weer reikhalzend naar uitzien.

En staand op het strand, tussen de ouders, organisatoren, kijkend naar de kinderen en de vrijwilligers, realiseer ik me iets.
De fotografen kunnen alles vastleggen.
De blije gezichten, de wilde zee, de grote prestaties, de groei.
Alleen een ding kan de lens niet vangen.
De wolk van Liefde die hangt om dit prachtige project.

http://www.surfproject.nl/team/#fotografen
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 2 comments