Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

LAAT SPIRIT JE LERAAR ZIJN...

images

Lesweekend bij Zwave in Weesp gegeven.
Thema: ‘Laat Spirit je leraar zijn’.
Het werden 2 bijzondere dagen.

De groep bestond uit studenten die, in veel gevallen, al een opleiding mediumschap hebben afgerond. Dus de techniek en de ethiek van het mediumschap hebben ze onder de knie. Maar… wat weten ze van de spirituele wereld waarmee ze werken? Hoe verbijsterend groot, sterk en intelligent die kracht is. Dat besef komt vaak pas later, in de praktijk. Meestal zijn we in het begin van onze ontwikkeling zo druk met onszelf, met hoe wij het doen en wat er wel lukt en wat niet, dat we helemaal vergeten dat het echte werk elders plaatsvindt en dat wij ons daar maar het beste aan over kunnen geven.

Dus aan mij de taak om dit weekend die grootsheid van de SW weer wat duidelijker en voelbaarder te maken. Aan de hand van oefeningen, maar ook van verhalen. Van dingen die ik zelf heb meegemaakt. Zo vertelde ik o.a. van die demo in Arnhem die ik hier ook wel eens beschreven heb. Toen collega Ilse, nog soort van voorzichtig, zei dat ze dacht een overledene bij zich te voelen die was omgekomen bij de ramp met de MH-17. En toen er, tot onze verbazing, 6 handen omhoog gingen in het publiek van mensen die zo iemand kenden. Zes op de pakweg 40 man die in de zaal zat! En… ze zaten ook nog allemaal bij elkaar, terwijl ze elkaar niet kenden! Ik weet nog hoe raar stil het toen werd, omdat we ons allemaal realiseerden dat hier de spirituele wereld achter zat. En dat die deze mensen bij elkaar had ‘geplaceerd’. Bij wijze van troost.

Ik vertelde het verhaal vandaag en weer maakte het diepe indruk.
Dit keer met een nog gevoeliger effect, want… een van de deelnemers van dit weekend was J., een vrouw die zelf haar zoon is kwijtgeraakt tijdens de ramp met de MH-17. In de pauze kwam ze naar me toe en vertelde me iets over wat haar was overkomen. In de periode na de ramp was een van de vragen die door haar hoofd spookten: hoe waren de laatste uren van het leven van mijn zoon? Naast wie zat hij bijvoorbeeld in het vliegtuig? En hoe hadden ze het gehad samen? Ze had wel de naam gezien van de betreffende jongen, een student uit Maleisië, maar wie was dat geweest?

Op een middag was ze op de pier van Scheveningen. Daar stonden wat mannen te vissen. Het waren er een stuk of 20. Met een van hen raakte ze aan de praat. Hij bleek een docent aan de universiteit. En al pratend kwamen ze erachter dat – o toeval, o wonder – een van zijn studenten, de jongen was geweest die naast haar zoon in het vliegtuig had gezeten.

Ze deelde haar verhaal later in de groep.
Weer die stilte van verbijstering.
Het is een kracht van ongekende grootheid die achter dingen zit.
En ons rest niets anders dan een gevoel van nederigheid.
En pogingen hier zoveel als mogelijk van te leren...
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 1 comment