Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

DE WEG NAAR EEN BIJZONDERE DAG...

imgres

Gelukkig, ik ben op tijd!
Dat wil je natuurlijk altijd zijn.
Maar zeker als je in de Rechtbank moet verschijnen.

Het is in Amsterdam Zuid en het was even zoeken. Nu nog naar Balie 6. Ik zie iets met een poortje en een meneer en in mijn blinde opluchting ren ik er zo doorheen. Een keihard alarm gaat af. Een bewaker houdt me tegen.
“U denkt: ik ren even door security heen, hahaha. Even terug mevrouw. En uw tas door de scanner graag.”

Als ik erdoor ben, begint het zoeken naar Balie 6 door dit indrukwekkende gebouw. Veel hout, steen en glas. Een gebouw met autoriteit. Deuren met ‘Taakstraf Jongeren’ erop. En ‘Mediation Room’. Ik loop langs twee mannen die voor een deur staan te overleggen.
“Je moet wel zeggen dat jullie woorden hadden van tevoren. Daar komen we niet meer onderuit.”
O boy, wat boeiend dit.

Ik moet wachten in een wachtruimte, samen met nog een groepje mensen. Dan worden we gehaald door een mevrouw in een toga. Het blijkt de griffier. Ze neemt ons mee een rechtszaal in en wijst onze plek aan.
“U zit hier, mevrouw Leber.”
Voor ons, tegen een stenen muur met een schilderij van Beatrix, zit de rechter. Het lijkt me een aimabele man.
“Er ontbreken 3 mensen?”, stelt hij vast. “Ach jee, die huwelijken zijn al gestrand voordat ze voltrokken zijn.”
Van alle aanwezigen worden de namen, geboortedata en adressen gecontroleerd. Ik kijk om me heen. Een aantal vrouwen van in de 30 en 40, een man in een korte broek met slippers, een intellectueel uit New York, een Nederlandse acteur, een man met een trui uit Gent en als laatste komt een man van in de 80 binnen, met zijn kleinzoon.
“Succes opa!”

“Dames en heren, dan ga ik zo een sacrale zin voorlezen. Een zin met ik geloof wel 16 komma’s zodat u de draad misschien wat kwijt zult raken. De essentie is dat u erg goed uw best gaat doen op de grote dag. Dat kunt u bevestigen met ofwel ‘zo waarlijk helpe mij God almachtig’, gezworen met 2 opgestoken vingers, ofwel de tekst ‘dat verklaar en beloof ik.’
Hij leest de zin voor. Waar inderdaad geen touw aan vast te knopen is, maar ik ben meer bezig met wat ik straks ga zeggen. Ga ik voor God? Of voor de belofte? Het wordt het laatste. Het God Almachtig klinkt me te zwaar. En Hij hoeft me niet te helpen die dag; ik kan het zelf wel. Het is mijn beurt.
“Dat verklaar en beloof ik.”

“Gefeliciteerd dames en heren. U mag uw handtekening nog zetten bij de griffier en dan bent u nu voor 1 dag Buitengewoon Ambtenaar van de Burgelijke Stand. Maakt u er een fantastische dag van, vandaag en tijdens de bruiloft.”

Dan staan we weer buiten.
Ik praat nog wat na met de man uit New York.
Hij gaat zijn beste vriend trouwen.
“Ik had een wat zure speech tijdens zijn PHD-uitreiking. Toen zei hij: maak het maar goed op mijn huwelijk. Ik ga nu de trouwlocatie bekijken. Misschien helpt dat wat tegen de zenuwen op de grote dag. Heb jij je speech al af?”

De speech.
Volgende stap.
Maar dat komt goed.
Met of zonder hulp.
Het gaat vast een bijzondere dag worden…
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 1 comment