Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

PASEN MET COEN

imgres

Ik zag het bij toeval.
Scrollend door Facebook.
Een terugblik op een uitzending van Break Free van afgelopen woensdag.
Met Coen.

Ik schrok, want ik ‘ken’ Coen.
Zijn ouders, Pierre en Patricia, kwamen een jaar of 2, 3 geleden bij mij op consult. Voor hem. En hij meldde zich meteen al heel duidelijk, met zijn sportiviteit en zijn passie voor de bergen en de sneeuw… Coen had een power, echt niet te geloven. En hij mocht dan het fysieke verlaten hebben, zijn passie voor het leven en zijn liefde voor zijn ouders, vrienden en vriendin, waren er niets minder om geworden. 24 Jaar was hij maar geworden, maar hij had geleefd voor 10. Het was een bijzonder contact voor alle betrokkenen en naderhand hield het me nog lang bezig. (Ik schreef er toen ook een blog over, volgens mij.)

In de tijd erna kwamen Pierre en Patricia nog 2 keer. En mocht ik een keer een avond verzorgen bij hen thuis. Dat voelde extra bijzonder, omdat ik nu ook kon zien waar Coen als jongen gewoond had. “Daar was zijn hut”, wees Patricia. Toch een emotioneel moment.

En nu had ik ineens de kans om hem nog in beeld te zien. Ik was nieuwsgierig. Want tot nu toe had ik hem gevoeld. En had hij, via flitsen en flarden, in mijn hoofd beelden weten over te brengen over zijn leven. En hoewel ik soms wel een indruk krijg over hoe iemand eruitziet, is dat toch iets anders dan een documentaire zien. Nieuwsgierig dus, maar ik twijfelde ook. Als medium wil je eigenlijk zo min mogelijk weten over degene die je door krijgt. Want informatie gaat in je hoofd zitten en wij werken niet via het hoofd, maar via het Voelen en het Weten. Dus informatie kan ook storen. En wat als Pierre en Patricia nog eens langs wilden komen? Dan zou dat het consult negatief kunnen beïnvloeden.

Maar de nieuwsgierigheid won. En ik zag hem. Gelukkig wel. Wat een bijzondere manier om dit mooie mens te ontmoeten. Die blik, dat juichende hoofd en het volgen van zijn hart door Nederland te verlaten… En zijn al even bijzondere ouders die hem, ondanks hun enorme verdriet, nog zo mooi levend weten te houden.

Er vielen ook kwartjes. De laatste keer dat Pierre en Patricia er waren, had Pierre een baard. En ik voelde dat Coen daar iets over wilde zeggen, dat hij dat leuk vond. Vooral de snor. En nu zag ik dat Coen zelf een snor droeg. En dat zijn vrienden dat nog steeds doen, ter nagedachtenis aan hem…

Het was een ontroerende ervaring en ik was een nog een paar uur stil van.
Deze Pasen ging voor mij over de wederopstanding van een andere bijzondere man.
Die ook, op zijn manier, deze wereld weer een beetje mooier heeft achtergelaten…
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 1 comment