Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

DON'T STOP ME NOW

stansted1

Ik was er even niet.
Even een weekje offline.
Of eigenlijk zat ik even op een hele andere lijn.

Het Arthur Findlay College, London.
Het ‘Zweinstein’ voor opleidingen op het gebied van het mediumschap.
Een oud landhuis waar sinds midden jaren ’60 het mediumschap op hoog niveau wordt onderwezen aan mensen van over de hele wereld.

Deze week heette: Lyceum – Wisdom for the Modern Spiritual Teacher. Een week georganiseerd door het bekende duo Simon James en Brian Robertson. Twee mannen ‘on a mission’. En die werd in de loop van de week steeds duidelijker.

Het is prachtig, een plek waar een vak als het mediumschap op zo’n professionele manier wordt onderwezen. En het is ook heel mooi dat steeds meer mensen vanuit steeds meer landen daar op af komen. Maar, er is een maar: in de loop der jaren is er wel veel veranderd. In de wereld, en dus ook in de opleiding van mediums. In vroeger tijden moest een medium ‘rijpen’ en stak hij of zij veel tijd in zijn of haar ontwikkeling. Een groot medium als Gordon Higginson, moest vroeger (als kind) jarenlang in een kring luisteren naar andere mediums voordat hij überhaupt ook maar iets mocht zeggen. En het was zijn lerares (zijn moeder Fanny) die bepaalde wanneer hij klaar was om te gaan werken. U voelt het al: zo willen mensen het niet meer in deze tijd. Nu willen we snel, snel, snel. En dat niet alleen. We willen zelf bepalen hoe en wat we leren en van welke leraar en wanneer. En misschien dat dat voor sommige vakken werkt, maar niet voor het mediumschap.

Dat heeft gevolgen gehad. Best wel ernstige gevolgen. Zoals Simon en Brian het noemen: ‘holle mediums’. Mediums die de technische kanten van het vak wel kennen, maar die het vak snel uit willen voeren om te kunnen shinen op een podium. Mediums die vol zijn van zichzelf, maar die vergeten zijn dat het een vak is voor de nederigen, immers: het gaat niet om ons, maar om het samenbrengen van de 2 werelden waar wij zoveel mogelijk tussen uit moeten blijven. Mediums die het vak uitvoeren, maar die het niet léven. En mediums die heel ver zijn af te komen zijn van hun oorspronkelijke rol in hun sociale gemeenschap: de wijze mensen die raad geven.

En dus werden we deze week even ge-reset. Door elkaar geschud, geconfronteerd, geïrriteerd en weer even echt teruggezet in de klas. Waar we weer leerden over de geschiedenis van ons vak (dat er altijd al is geweest.) En waar we werden uitgedaagd terug te komen bij onze eigen wijsheid en onze eigen filosofie over het leven, de dood en ons werk.

Een heftige week dus. Met veel stof tot nadenken, emotionele momenten, irritatie en een schitterend samenzijn met mensen uit 12 verschillende landen die allemaal weer anders door deze rollercoaster heen gingen. Maar wel samen.

Een week die eindigde op de dansvloer.
Met alle nationaliteiten en leeftijden.
Meezingend met Queen.
“Don’t stop me now, cause I’m havin a such good time… I don’t wanna stop at all…”

En morgen weer met plezier en een nieuwe state of mind aan het werk...
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 2 comments