Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

OP EEN ANDERE MANIER

IMG_20170312_095144568

“Hé, hang jij daar ook nog?”, zei ik vanmorgen.
Het was op de hei.
En ‘het’ hing in een boom.

Het is alweer jaren geleden. De jongens waren nog ‘klein’. En we deden vaak wat ik zo heerlijk vond in die jaren: samen op pad. Naar een speeltuin, of een bos, een stukje fietsen of ergens een pannenkoek eten. Het maakte eigenlijk niet zoveel uit wat we deden, want waar het om ging was wat er gebeurde. Er ontstond, helemaal vanzelf, een sfeer die warm, speels en lief was en zo sterk samen als ik nooit eerder in mijn leven had ervaren. Ik ervoer het als momenten met gouden randjes en ik koesterde ze diep in mijn hart.

Zo gingen we ook naar de hei, die keer. Met eten en speelgoed. Een bal, een kleedje, een frisbee en een fles limonade, meer hadden we niet nodig om het goed te hebben, toch? Alleen… had de kleine pipo het niet naar zijn zin dit keer. Hij probeerde het wel, maar het lukte niet. We konden het samen-gevoel niet vinden. Dat was nog nooit gebeurd! En toen hij wilde spelen met zijn mini-parachute, waaide die weg en kwam in een boom terecht.
We keken ernaar en er gebeurde iets raars.
Alsof er een wolk voor de zon schoof.
We pakten onze spullen in en gingen naar huis.
‘Het’ was dit keer niet gebeurd.
“Kan gebeuren”, zei ik tegen mezelf.
Maar ‘iets in mij’ vertelde me dat er iets afgerond was.
Dat ‘het kleine’ voorbij was.
En dat we een andere fase zouden betreden.

Zo was het ook.
En nu, op deze mooie lente-ochtend, zoveel jaren later, is de verwaaide mini-parachute in de boom nog altijd een getuige van een wijze les.
Dat ‘dingen veranderen’.
En dat dat even pijn doet.
Maar dat het toch weer goed komt, op een andere manier…
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments