Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

VOOR EEN MOOI EN VERVULD LEVEN

Unknown

Ik hoorde het gisteren nog zeggen door 3 leerkrachten in mijn lesgroep:
“Het onderwijs-systeem van nu past niet meer bij de kinderen van nu.”
Ook niet zo gek, want het systeem is meer dan 100 jaar oud.
Het vraagt om vernieuwing.

De thuiszittende pipo is een voorbeeld van iemand die niet meer in het onderwijssysteem past. Maar: hoe moet het dan wel? Goeie vraag waar iedereen een ander antwoord op heeft. Zo vindt de pipo zelf dat we leven in een wereld waarin alles op te zoeken is, en dat de nadruk dus minder zou moeten liggen op het uit je hoofd leren van informatie en meer op ‘dingen zelf ontdekken op basis van je eigen talenten en interesses.’ Oke, snap ik.

Persoonlijk zou ik graag zien dat kinderen, behalve over de wereld om hen heen, ook iets leren over zichzelf. Over wie ze zijn. En wat ze zijn. Mensen zijn geen machines die alleen de tafel van 9 en de hoofdsteden van Europa kunnen leren en reproduceren. Mensen zijn zielen en onze kernkwaliteiten en diepste verlangens, liggen op dat vlak. Als we onze kwaliteiten en verlangens kennen, kunnen we een vervuld leven leiden. Dat leren kennen kan bijvoorbeeld via vertellen, meditatie en intuïtie-oefeningen.

Ooit, op de lagere school, mocht de pipo in de klas een middag verzorgen over intuïtie. Hij had zo vaak gepraat over het werk van zijn moeder, dat de juf (heel open minded!) er wel wat meer van wilde weten. De pipo had een plan. Hij maakte zes gesloten envelopjes met een plaatje erin dat hij uit een tijdschrift had geknipt. Een olifant, een blauwe zee, een race-auto.… Ik leerde hem een korte meditatie die hij vooraf kon doen met alle kinderen en daarna splitste de klas zich op in groepjes. Om de beurt mochten ze, met de ogen dicht, een envelopje in hun handen nemen en zeggen wat ze ‘voelden’, of ‘zagen’, kortom: ontvingen via de intuïtieve weg. Daarna gingen de envelopjes open.
Ik weet nog hoe gespannen ik was die middag, want hoe zou dit uitpakken? Maar de pipo kwam dolenthousiast thuis. “Ze vonden het geweldig! Iedereen had wel iets gezien. En juf deed ook mee en die zag de Bahama’s en het bleek dat zij het plaatje van de Staatsloterij had!” Kortom: het was een topmiddag met veel lachen en leren. En laatst kwam ik een moeder tegen die vertelde dat haar zoon het er nog wel eens over had.

Het hoeft geen vak te zijn.
Een blokje is genoeg.
Maar geef ze in elk geval de kans om het te leren:
Wie ze zijn en wat ze zijn.
Zo belangrijk voor een mooi en vervuld leven.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 5 comments