Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

BESTELLEN BIJ HET UNIVERSUM

images

Dinsdag zag ik de documentaire Jonge Held – het leven en de dood van Willem Ekkel.
Het is een indrukwekkend verhaal, vol prachtige scènes en gesprekken.
Waaronder een aantal met Daan, de broer van Willem.

Ze waren een tweeling, dus de dood van zijn broer was ook een beetje zijn dood. Na die dood volgde een heftig rouwproces en een grote transformatie. Daan werd kunstenaar. Hij leeft in een soort caravan. Het liefst met zo min mogelijk spullen.
“Als ik iets nodig heb, dan bestel ik het gewoon. Bij het universum. Dan loop ik hier naar buiten en dan roep ik ‘kippengaas!’ En dan moet het wel heel raar lopen wil er de dagen daarna niet ergens een rol kippengaas langs de kant van de weg staat.”

Het was een komisch verhaal. Maar ook eentje dat ik herkende van mijn vader. Mijn vader had altijd hout nodig, want hij timmerde van alles. Maar kopen wilde hij het liever niet, want dat vond-ie zonde van het geld.
“Ik bestel het gewoon”, zei hij dan, precies zoals Daan Ekkel. “En dan vind ik het vanzelf.”
Dat vinden moest je trouwens wel ruim zien. Ik herinner me dat hij het overal vandaan haalde. Uit containers, uit het bos, maar ook bij mensen uit hun voortuin.
“Dat mag niet!”, zei ik dan angstig.
“Zo te zien ligt het er al heel lang. Die mensen zijn blij dat iemand het voor ze opruimt”, zei hij dan stellig.
Hij kwam er altijd mee weg.
En ik sloeg het principe toch ergens op: als je iets nodig hebt, kun je het ook 'bestellen'.

Laatst kreeg ik bericht van de uitgever van mijn boek Dooie Boel. Ze stoppen ermee. Of ik de laatste paar honderd boeken wilde overnemen. Oeh, jeetje zeg, dat wilde ik natuurlijk wel, maar wat moet ik met die partij boeken?
“Wat nu?!”, riep ik naar boven.
Nog geen week later volgde een antwoord.
In een consult.
Met C.
“Ik ken iemand die in het boekenvak zit en die ook de Academie voor Mediumschap doet”, zei ze zo ineens uit het niets.
“O!”, riep ik uit. “Mag ik haar nummer?"

Ik belde deze vrouw, Stella de Jager, die een eigen uitgeverij heeft (S2) en die meteen snel en creatief meedacht.
Ze bleek Dooie Boel al te kennen en is enthousiast over het boek!
“Die rest moet je denk ik wel in de markt kunnen zetten”, zei ze.

Het moet allemaal nog gebeuren.
Maar iets zegt me dat het wel goed komt…

(http://www.vpro.nl/programmas/2doc/2016/willem-ekkel.html)
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments