Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

EEN HEEL KLEIN TOUWTJE, EEN HEEL KLEIN STUKJE...

IMG_20161204_101801198_HDR

“O my…”, zei ik vanmorgen toen ik de hei op kwam.
Het kon niet mooier.
Het was de hemel.

De rijp, de gouden zon, de stilte, de intense sfeer. Voor me liepen een vader en zijn zoontje, hand in hand. Twee honden renden eromheen. En ik maakte een foto. Niet alleen van die hei, maar ook van die 4. En daarna dacht ik: eigenlijk moet ik die foto aan ze doorsturen. Want dit is een moment uit duizenden.

Op dat moment draaiden vader en zoon zich om en liepen terug, mijn kant op.
‘O!’, dacht ik. ‘Zou ik dan…’
Toen stonden ze al voor me.
“Eh…”, zei ik. “Misschien heel gek wat ik nu ga zeggen… Maar eh, ik heb net een hele mooie foto van jullie gemaakt. Want… nou ja, het zag er heel lief uit jullie zo hand in hand…”

O my goodness, wat stond ik daar nu te doen! Ik keek de man aan. Wat zou hij wel niet denken? Raar mens? Bemoeial? Verdacht? Gestoord? Ik checkte zijn gezicht snel. Ik zag wel wat gedachten langskomen, maar de vriendelijkheid won.
“O, wat leuk!”, zei hij.
"Zal ik hem anders aan je door-appen?”, vroeg ik.
“Ja, is goed”, zei hij.
Ik pakte mijn telefoon.
“Dan eh… moet ik wel je nummer even weten geloof ik.”
O jee, weer dat gevoel dat ik misschien wel iets heel verdachts stond te doen. Zomaar een wildvreemde man zijn 06 ontfrutselen. En ook nog zijn naam zometeen. Durfde ik dat wel?
Gelukkig werd alles gemaskeerd door mijn gigantische onhandigheid met mobiles en alles wat je daarop kunt doen. Het duurde allemaal zo lang, dat ik uiteindelijk zijn naam en nummer onthield (dat kan ik dan weer wel) en zei: “Ik zoek het uit. Hij komt naar je toe!”
“Leuk!”, zei de man weer en ze liepen door.

Later dacht ik: vanwaar nou toch al die spanning? Het was toch gewoon een heel aardig idee? Waarom zo onzeker, vanwaar al die bezwaren? En toen moest ik denken aan Jan Terlouw: “We vertrouwen elkaar niet meer.” En ik dacht: ‘Het is nog erger: we vertrouwen onszelf niet meer!’

Thuis vogelde ik uit hoe je een app-contact toevoegt.
Ik appte de foto.
En kreeg meteen antwoord van de man.
‘Hij is hartstikke mooi. Echt ontzettend bedankt!’
Dat vond ik leuk. Maar nog leuker vond ik dat ik me over mijn wantrouwen naar mezelf heen had gezet.
Ik heb het gedaan, Meneer Terlouw.
Ik heb een heel klein touwtje, een heel klein stukje uit een brievenbus gehangen.
En het voelde heel erg goed.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 3 comments