Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

HOE KAN DAT NOU?

images

“Ik ga nog 1 keer naar het Sinterklaas Journaal kijken”, zegt de patat.
Het feit dat hij het zo aankondigt, zegt genoeg.
Hij weet dat hij er te groot voor is.
Maar hij weet ook nog hoe leuk hij het vroeger vond.

Hij zet de tv aan. Ik zie hem kijken. Even is er nog een glimlachje op zijn gezicht en dan verdwijnt het, alsof er een donkere wolk voor de zon schuift. Halverwege staat hij op en loopt weg.
“Vind je het niet leuk meer?”, vraag ik.
“Nou…”, zegt hij. “Het is heel raar. Want het is nog precies hetzelfde als vroeger. Echt precies hetzelfde. En ik weet nog hoe leuk ik het vroeger vond…”
De vraag in zijn blik:
‘Hoe kan dat nou?’

We kunnen verdragen dat de wereld verandert.
Maar wijzelf…
Wij blijven toch wel hetzelfde?
Toch?

De dag erna zet ik de tv aan tijdens het koken. Schaatsen, World Cup, ergens in China.
Ik kijk.
Ik zie.
De rondjes, de techniek, de ronde-tijden, het commentaar van Herbert Dijkstra (“Maar Mulder heeft het voordeel van de laatste binnenbocht”), de interviewtjes na de ritten. (“Ik kwam gewoon niet in mijn slag en dan wordt het harken.”)
Het is allemaal precies zoals vroeger.
Vroeger, als kind, kon ik echt uitkijken naar een EK Allround. Ik was zo iemand die de tijden noteerde in zo’n schema uit de krant.
Die schema's bestaan niet meer.
Maar voor de rest is alles hetzelfde.
Alles hetzelfde.
Alleen: ik vind er niks meer aan.
Het is een raar en ongemakkelijk gevoel.
Hoe kan dat nou?
Hoe kan dat nou toch?
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments