Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

EEN DIKKE, STIJVE YOGA-JUF

Unknown

Laatst sprak ik op een feestje met een yoga-leraar.
En het gesprek ging ook over yoga en yoga-docenten.
Want daar is iets paradoxaals mee aan de hand.

Ik zit zelf ook op yoga. En het doet me ontzettend goed. Fysiek word je er lenig van en mentaal soort van ook. Je moet namelijk leren om liefdevol om te gaan met je eigen (on)mogelijkheden. En vooral niet te kijken naar wat anderen kunnen.

Maar daar zit meteen het tegenstrijdige, want de yoga-docent kan dat wel zeggen, maar doorgaans is dat zelf een superlenig iemand met een goed figuur in een leuk pakje. Dus als ik dan zit te stuntelen… kan ze wel zeggen hoe prima dat is, maar hoe geloofwaardig is dat? Dat zei ik ook tegen de yoga-leraar op het feestje en die zei: “Dat heb ik ook altijd een beetje dubbel gevonden van yoga. Eigenlijk zou je een hele stijve yoga-juf moeten hebben. Een stijve, dikke yoga-juf.”
En dat vond ik dan weer een ontzettend leuke opmerking.

Het deed me denken aan iets anders, iets tijdens mijn opleiding tot medium. De eerste jaren volgde ik vooral lessen bij Jose Gosschalk en de Engelse Paul Jacobs. Beide docenten zitten op dezelfde lijn en vinden het ook belangrijk dat ze als docent dingen voordoen voor de groep. Dat zie je niet vaak, merkte ik later. En dat heeft een reden: het kan mis gaan. Dus mediumschaps-docenten die iets voordoen, nemen een risico.
Het ging ook een keer mis, in Engeland, op het Arthur Findlay College. Paul Jacobs deed een oefening voor in het lezen van het aura van iemand. En… het lukte niet. De informatie die hij bij de proefpersoon oppakte, werd door de vrouw niet herkend. En toen zei Paul iets wat ik nooit zal vergeten:
“Now, this went all wrong. You see that? And nothing really happened…”

Dat sloeg bij mij in als een bom. Het was een van de grootste lessen die ik ooit leerde: als iets niet lukt, is er eigenlijk niks aan de hand. Het was een moment dat ik nog talloze keren voor me zag als ik op het punt stond om zelf een risico te nemen. Bij mijn eerste consulten, bij demonstraties, bij lezingen en weer later… bij zelf lesgeven.

Zaterdag, bij de eerste lesdag van mijn 3-jarige opleiding, kwam ook weer zo’n moment. We zouden het eerste contact gaan maken, in een kring. En ik ging het voordoen. En ja hoor… er gingen dingen mis. Maar met de ervaring van 10 jaar geleden met Paul, wist ik: niks aan de hand. Hiermee leer ik ze eigenlijk de grootste les van alles: er gebeurt niks. Durf gewoon. Durf te slagen en durf te falen.

Die dikke, stijve yoga-juf?
Die zou ik graag willen hebben.
Maar eigenlijk, wil ik het gewoon zelf zijn…
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 3 comments