Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

DE LEERPLICHT

leerplichtambtenaar

Een blogje vooraf.
In plaats van achteraf.
Met de zenuwen in mijn lijf…

Het was 2004, ergens rond deze tijd van het jaar. De pipo was 4 jaar oud en ging net naar school. Ik stond op het plein, samen met de andere ouders, om hem op te halen. Daar kwam hij. Hij keek boos. Verdrietig. Ik gebaarde: ‘Wat is er?’ Nog voordat hij bij me was, riep hij over het plein: “Weet je waar wij vandaag allemaal Niets over geleerd hebben vandaag? Over dino’s, over vulkanen, over orkanen, over…”

‘O dear’, zei iets in mij. ‘Dat wordt nog wat.’
En het werd ook nog wat.
De pipo probeerde het wel om school leuk te vinden. En school bleef het ook proberen om de pipo school leuk te laten vinden. Maar de discussies. Hij had een mening over onderwijs. Over hoe het beter kon. En hoe het nu niet goed was. En men luisterde wel, maar men kon het natuurlijk niet zomaar veranderen…
Hij kwam er doorheen, maar niet met plezier. En al die tijd dachten we allemaal: het komt wel, op de middelbare school. Dan kan hij zijn hart ophalen aan al die vakken…

Vol goede hoop ging de pipo dan ook het voortgezet onderwijs in. Maar ook daar viel het tegen.
"Ze snappen het niet”, zei de pipo. “Zomerdijken, winterdijken bij aarderijkskunde, kom op nou… Het is allemaal zo 1800. En als ik die kennis ooit nodig heb, dan zoek ik het echt wel op. Dat kan in deze tijd, opzoeken. Maar daar is dit systeem niet op gericht. En nu mag ik niet leren wat ik wil leren, terwijl leren zo moet zijn volgens mij. Het voelt zo k••.”

De rest van de geschiedenis kent u. Langzaamaan werd de pipo steeds ongelukkiger. En wij zeiden wat we al die jaren al zeiden: “Even doorzetten. Het moet nou eenmaal. Hierna mag je studeren, dat is vast leuker voor je…”
En toen, ging het mis.
Ingestort. Compleet. Bekaf. Paniekaanvallen. Thuis blijven. Somberte. Dood willen.

Langzaam, heel langzaam, krabbelt hij uit die put. En ergens gebeurde het natuurlijk toch weer: gingen wij en school bovenaan die put roepen: 'Ben je alweer zo ver? Kun je alweer naar school? Al is het maar een beetje.' En bij die roepers voegde zich nog iemand: de leerplichtambtenaar. Die wil ook wel eens weten, hoe en wat.

Over anderhalf uur hebben we een overleg. Met school, de leerplicht, zorgcoördinatoren, een psycholoog… De pipo ligt er al dagen wakker van. En ook ik ben nerveus. We hebben wel in ons hoofd wat we willen, maar wordt het ook gehonoreerd?

Gaan ze de ‘1800-regeltjes’ toepassen.
Of kijken ze naar de pipo.
Ik hoop zo op het laatste.
Ik hoop het zo…
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 3 comments