Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

HET EFFECT OP ANDERMANS LEVEN

Unknown

Laatst hadden we het erover tijdens een lesdag:
dat je vaak geen idee hebt
van het effect dat je hebt op andermans leven.

Mijn grote voorbeeld Mavis Pittilla vertelde daar ooit over: “Dat effect zie je pas als je in de spirituele wereld bent. Zowel in positieve, als in negatieve zin krijg je het echt te zien. Dus doe maar goed je best.” (En dan dat lieve, gemene glimlachje…)

Het gesprek tijdens de lesdag ging de kant op van leraren. Want dat zijn mensen die ons mede-vormen. En sommigen herinner je je ze nog de rest van je leven, zonder dat zij dat weten, gek genoeg.
Tijdens het eerste jaar op mijn middelbare school had je op woensdagmiddag buitenschoolse activiteiten. Ik vond dat vreselijk, maar het moest en ik koos dan maar voor de minst erge: Indisch koken. Dat werd gegeven door een docent Engels op leeftijd, meneer Perk, zelf van Indonesische afkomst. Ik had de indruk dat hij er ook niet echt zin in had en misschien dat dat een band gaf. In elk geval begon ik Indisch koken steeds leuker te vinden. Lekker bakken en braden in het keukentje achterin de kantine. Uien snijden, kruiden mengen, vlees bakken, elke week een ander recept en onder het kritisch oog van meneer Perk. De recepten kregen we mee naar huis. Een hele map vol was het uiteindelijk. Die map reisde met me mee toen ik op kamers ging wonen in Amsterdam waar ik regelmatig Indisch kookte voor anderen, wat altijd een succes was.

Het was in een van de huizen waar ik woonde, dat de recepten op een dag verdwenen. En ik mag niemand beschuldigen, maar ik doe het toch: Lia van de Lindengracht, ik weet dat jij het was en als ik je ooit nog tegenkom, dan eis ik ze terug! Boy, wat baalde ik, want ik was zo gehecht geraakt aan mijn map met papieren met de sambal-vlekken erop. Gelukkig kende ik sommige recepten inmiddels wel uit mijn hoofd.

Vanavond stond ik er een te koken. Babi ketjap. ‘Niet te kinderachtig met de djahé’, hoorde ik meneer Perk weer in mijn hoofd zeggen, zoals toen. Ik glimlachte en gooide er nog wat bij.

Het is 37 jaar geleden.
Meneer Perk zal nu wel in de Indische hemel zijn.
Vol gebakken banaantjes, Dadar Prek en Seroendeng.
Ik hoop dat hij ervan geniet en dat hij inmiddels weet van het effect dat hij heeft gehad op (onder andere) mijn leven...
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 2 comments