Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

WAT HET DOET...

DSCF7540

Het zit er weer op: het Surf Project.
De mooie surflessen onder begeleiding van vrijwilligers, waaraan de patat weer mee mocht doen.
Een prachtig initiatief van Suzanne van den Broek, waaraan dit jaar ook een vraag zat verbonden: wat hebben deze lessen met je kind gedaan?

Vorig jaar was dat heel duidelijk. De patat kon iets loslaten in de zee en rijdend op de golven. Een bepaalde spanning verdween en er kwam meer opening bij hem. Dus denkend over die vraag, zocht ik het antwoord ook in die hoek.

Alleen, daar zat het niet. De patat werd niet opener, ook niet meer ontspannen dit keer. Wel gebeurde er iets heel anders. Het Surf Project is voor kinderen ‘met iets’. Dat kan van alles zijn. Autisme, ADHD en ook Down Syndroom. Dat laatste was vorig jaar nog wennen voor de patat.
“Ze praten heel hard en ze doen dingen die ik niet verwacht. Dat vind ik moeilijk”, zo legde hij me uit.
Tja, veel geluid en weinig voorspelbaarheid, dat is precies wat iemand met autisme niet prettig vindt, dus ik snapte het wel.

Vlak voor de start van het Surf Project die jaar, was er een serie op tv: De Laatste Downer. Het ging over het verdwijnen van mensen met Down, omdat zwangerschappen van kinderen met het syndroom steeds vaker worden afgebroken. De patat stuitte op dit programma en keek er met belangstelling naar. Ik vroeg waarom. Hij zei: “Ik heb ze vorig jaar een beetje leren kennen. En ik vind ze eigenlijk heel bijzonder.”
Dat klonk alweer heel anders.

Tijdens de afgelopen lessen zag ik die nieuwe houding ook terug bij de patat. Hij schrok niet meer als een jongen met Down schreeuwend van blijdschap in de armen van zijn begeleider sprong. Of als een ander de aandacht trok bij het doornemen van het programma van de ochtend. Eigenlijk zag ik de patat er zelfs wel om lachen en van genieten.

Vandaag werd de serie lessen afgesloten. En na afloop vroeg ik hem: klopt het dat je niet meer schrikt van de kinderen met Down? “Nee”, zei de patat. “En ik heb erover nagedacht, maar dat er over een tijd geen mensen met Down meer zijn, vind ik eigenlijk heel erg. Het zijn de vrolijkste mensen in de groep. Ze zijn grappig en lief en heel erg eerlijk. Ik vind ze hartstikke leuk.”

Op de foto: rechts Suzanne die de diploma’s uitreikt, met onuitputtelijk enthousiasme.
In het midden Jeroen, die applaus, medailles, complimenten en diploma’s in ontvangst kan nemen als geen ander.
Links de patat.
Zijn houding zegt alles.
Dit deed het Surf Project dit jaar met hem…

13332924_821966007938891_3098478609059922018_n
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 4 comments