Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

LIG JE INEENS MET HITLER IN BED...

Unknown

Ik had alle boeken van de serie Mijn Strijd van Karl Ove Knausgard gelezen.
Dus logisch dat ik zin had in het 6e en laatste deel.
Dat kwam afgelopen najaar uit.

Mijn Strijd is een autobiografische serie. En in sommige opzichten zijn alle delen hetzelfde. Het (te) eerlijke en openhartige (waar ik dol op ben) van de schrijver, zijn geworstel met zichzelf en met het leven bijvoorbeeld. Maar in andere opzichten zijn de boeken weer heel verschillend. Het deel Vader heeft nog iets liefs, daar waar Nacht echt behoorlijk donker voelt. Ik was dan ook benieuwd hoe deel 6, Vrouw, zou zijn.

Ik zit nu ergens bij pag. 500 (halverwege), maar ik kan nu al zeggen dat deel 6 ook weer heel… anders… is. Om te beginnen heet het boek Vrouw, maar er is nog geen vrouw te bekennen. Ja, op de achtergrond, maar zeker niet vooraan. Verder laat Knausgard vaak het biografische even los om zich helemaal over te geven aan hele lange uitwijdingen over Dingen. Over literatuur bijvoorbeeld. Daar sla ik soms stukken van over. Als hij eindeloos schrijver A. met schrijver B. vergelijkt, terwijl ik schrijver B. niet eens ken en ook niet snap waarom die vergelijking interessant is, dan zeg ik: praat jij maar even een stukje in jezelf, ik ga vast verder.
(Groot voordeel van een boek.)

En toen kwamen we bij pag. 440 en daar begon weer zo’n uitwijding, maar dan over een onderwerp dat Knausgard mateloos fascineert: Adolf Hitler. Niet in de bewonderende zin trouwens, maar meer als Fenomeen. Hij heeft o.a. Mein Kampf gelezen en ook veel boeken over Hitler.

Ik stuit op dit stuk en ik aarzel. Ik zie dat hij hele stukken gaat quoten uit Mein Kampf. Wil ik die lezen? Hij mag dan misschien die drang gevoeld hebben, maar heb ik die ook? Mein Kampf lees je niet omdat het zo’n goed verhaal is, maar om andere redenen. Je moet er soort van noodzaak voor voelen om in de woorden van de donkere geest te duiken van iemand die miljoenen doden op zijn geweten heeft. Voel ik die noodzaak? Dus… ik aarzel. Ik blader. Hoe lang duurt dit stuk? Ik schrik: ruim 150 pags! Dat is bijna een boek op zich!
“Verdomme, Karl Ove…”, zeg ik tegen de foto op de achterkant. “Dat had je wel even ergens op de achterflap mogen zetten: bevat schokkend materiaal. Nou lig ik voor mijn gevoel ineens met Hitler in bed!”
‘Dan sla je dit stuk toch ook over’, denkt Karl Ove terug. ‘Daar deed je bij andere stukken ook niet moeilijk over.’ (Hij klinkt beledigd.)
Maar goed, het is wel zo.
Twijfel, twijfel.
“Dat andere interesseerde me niet of begreep ik niet”, zeg ik weer terug. “Maar dit is toch anders…”
‘Je leest een auto-biografisch boek’, denkt Karl Ove op zijn beurt. ‘Dat betekent dat er als lezer van je gevraagd wordt mee te gaan in mijn belevingswereld. En voor mij hoort mijn fascinatie voor Hitler daarbij.’
En zo komen we op een interessant punt.
Want ik kan natuurlijk zelf kiezen: het boek wegleggen, het stuk overslaan of alles gaan lezen. De vraag is meer: waarin zit mijn aarzeling?

Hier laat ik u even alleen.
Zodat u ook kunt nadenken over wat u zou doen.
Als u ineens met Hitler in bed zou liggen…
(Volgende keer meer.)
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 4 comments