Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

TUSSEN KERST- EN OUD EN NIEUW-TOESPRAAK

koningin2

Landgenoten.

Ik zag de kerstoespraak van de koning en ik dacht: o ja, dat wil ik ook!
Maar dan leuk en meer persoonlijk.
(Want dat is de narigheid als koning: het mag nooit leuk en persoonlijk zijn.)

Maar ik mag dat dus wel, dus daar gaan we dan: Landgenoten…

O ja, voordat ik begin: de toespraak moest ook nog ergens over gaan. Waarover?
Ik dacht: ik laat komen wat er komt.
En wat kwam er? Een zinnetje toen ik wakker werd op 3e kerstdag: Il faut cultiver son jardin.

In 1986 deed ik mijn propedeuse Franse Taal- en Letterkunde. En daar hadden we het vak: Literatuur. Tegen mijn verwachting in, werd dat mijn lievelingsvak dankzij de extreem bezielde colleges van docente mevrouw Taat die zelf nog steeds zo gelukkig werd van de boeken die ze besprak dat ze van deze colleges literaire feestjes maakte waar ik iedere keer weer met rode konen uit kwam. Op een dag ging het over het boek Candide van de schrijver Voltaire (18e eeuw). En daarin is die uitspraak belangrijk: Il faut cultiver son jardin. Letterlijk vertaald: Je moet je tuin cultiveren. Maar het is natuurlijk een metafoor en mevrouw Taat wilde weten hoe wij dat zagen. De discussie die volgde was prachtig. Sommigen dachten dat het ging over dat je veel cultuur in je leven moet brengen. (Ook een soort van cultiveren). Anderen zagen het als een plicht om te zorgen dat het goed met je gaat. En ik… ik was nog zoekende.

Ik heb er in de loop der jaren heel veel over nagedacht over die zin. Het werd een constante in al mijn levensfases. Afstuderen. Samenwonen. Werken. Moeder worden. Verder groeien. Vastlopen. Overstag gaan. En mijn visie veranderde onder invloed van de winden van mijn eigen ontwikkeling. Inmiddels zie ik het zo: dat we allemaal een huis Zijn en een tuin Hebben. Dat onze tuin staat voor onze mogelijkheden. De een heeft er meer dan de ander. Maar tegelijkertijd – heel belangrijk en eigenlijk heel apart - kun je met alle mogelijkheden even veel! (Daar zit iets heel wezenlijks volgens mij.) Dat zie je wanneer je door Amsterdam loopt in de zomer en ziet hoe mensen daar van slechts 1 vierkante meter balkon nog een groen feestje kunnen maken, of zelfs een stuk stoep confisceren om er bakken met bloemen met een bankje neer te zetten.

Il faut cultiver son jardin.

Oftewel: kijken wat we hebben. Bodemonderzoek doen, zien hoe hij ligt ten opzichte van de zon, bedenken wat waar kan groeien. En hoe om te gaan met ‘de moeilijke hoekjes’. Kijken hoe we ons ‘tuintje’ zo mooi en prettig mogelijk kunnen maken. Er het meeste uit kunnen halen. Of het nou met kleur is. Of iets met fruitbomen. Of een serene plek om te zitten in de zon. Dat mogen we allemaal zelf weten. Zolang we er maar mee aan de slag gaan.

Het gaat er niet om wat we verwerven in het leven.
Maar om wat we doen met dat wat we gekregen hebben.

Dat doet u vast ook allemaal al lang, Landgenoten.
Maar het voelde toch goed om het weer even te benoemen hoe het gewaardeerd wordt. Hoe ik steeds weer geïnspireerd kan raken van mensen in mijn leven en in mijn praktijk die ik zie zoeken naar mogelijkheden om te groeien, die boeken lezen, cursussen volgen, nieuwe dingen aangaan, risico’s nemen… Zo mooi. Zo ontzettend mooi.

En had u net even zo’n zetje nodig voor komend jaar.
Laat dit het dan zijn.
Het is uw tuin!
Maak er wat moois van.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 3 comments