Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

GEEN HANDSCHOENEN

Ik heb niet echt een vliegende start gehad in dit leven. Dit is een understatement. Jaren geleden zag ik een documentaire over een strafkamp in Rusland. De sfeer kwam me akelig bekend voor. Ik praat er niet veel over en als ik dat wel doe, staan mensen versteld. Over dat zulke dingen gebeuren en over 'hoe goed ik eruit gekomen ben.' Dat laatste is grotendeels waar. Eenmaal weg uit dat kamp, heb ik alles op alles gezet om een zo normaal mogelijk leven te gaan leiden. Ik heb me zo positief mogelijk opgesteld en de littekens zo goed mogelijk verborgen. Met succes. Het was vechten, maar het gaat weer goed met mij en wat ik heel graag wilde is gelukt: mensen zien mij als normaal.Toch blijft een deel van het kamp altijd in me en soms komt het in kleine dingen weer omhoog. Vanmorgen stapte ik op de fiets om naar mijn werk te gaan. Ik dacht: hé, wat is het koud. Ik stapte af en ging kijken op de thermometer: 6 graden. Ik stapte weer op en reed naar Hilversum.Pas op de hei vroeg ik me af waarom ik nou eigenlijk geen handschoenen aan had gedaan, want ik had behoorlijk koude handen. En met een schok realiseerde ik me dat ik dat wel wilde, maar dat het niet mocht. Handschoenen droeg je namelijk alleen als het vroor. Handschoenen waren voor watjes. Er kwamen een paar tranen omhoog. Gelukkig heeft niemand ze gezien.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 1 comment