Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

LOOSEN UP!

‘Hé man, loosen up a little!’
De zin kwam uit de tv die aanstond op de achtergrond.

Hij deed me denken aan aan Jeroen, een medestudent tijdens mijn Amsterdam-jaren. Jeroen was een nette, georganiseerde, beleefde jongeman. Hij onderhield bijvoorbeeld zijn fiets, wat in studentenkringen zeer ongebruikelijk was. Maar dat maakte Jeroen nou juist tot een leuk soort curiosum.

Op een middag, tijdens een kop thee in de kantine van de fakulteit, vertelde Jeroen dat hij eigenlijk niet blij was met zichzelf.
“Waarmee dan niet?”, vroeg ik.
“Met dat nette, dat georganiseerde, dat altijd alles maar op een rijtje hebben”, zei Jeroen.
“Wat wil je dan?”, vroeg ik.
“Ik wil een beetje…” Hij maakte een soort draaibeweging met zijn schouders. Ik keek hem niet begrijpend aan.
“Gewoon een beetje…” Nu zwaaide hij er ook wat met zijn armen bij.
Ik deed de beweging na om me in te leven. “Je bedoelt een beetje… losser worden?”, vroeg ik.
“Ja, precies! Losser worden. Dat is het”, zei Jeroen opgelucht.
Ik probeerde me een ‘lossere’ Jeroen voor te stellen. Dat wilde niet erg lukken.

Een week later kwam ik hem tegen voor de fakulteit. Hij keek een beetje somber. Ik vroeg hoe ging met het ‘losser worden’.
“Slecht”, zei hij. “Gister dacht ik: ik zet mijn fiets gewoon eens niet op slot als ik even de bakker in ga. Toen is mijn fiets gestolen. En zonet ging ik geld pinnen en was ik zo bezig met hoe je dat ‘losjes’ kon doen, dat ik alleen de bon heb meegenomen en m’n geld erin heb laten zitten.”

Daarna besloot hij het experiment te stoppen.
En was Jeroen weer gewoon Jeroen.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments