Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

ZO MOOI

IMG-20151015-WA0000

Het was alweer de laatste dag,
van de Jaaropleiding Spirituele Groei.
En die laatste dag, moest een extra mooie worden.

Het was de eerste editie van die Jaaropleiding en dus waren de deelnemers mijn eerste pannekoeken. Ze waren geweldig geweest. Nieuwsgierig, open minded, kwetsbaar, op zoek… En gedurende het jaar heb ik zoveel dingen bij ze zien gebeuren, zoveel groei mogen aanschouwen, dat ik er ontroerd van was. En dus wilde ik deze dag afsluiten met iets bijzonders voor allemaal. Maar wat?

Het antwoord op die vraag, kwam tijdens een meditatie. Ik zag de deelnemers een voor een voor me en kreeg er een woord bij, of een beeld, of een verhaaltje. En het werd me duidelijk dat de andere wereld daar iets mee wilde vertellen, namelijk hun visie op elke persoon in de groep.
Het duurde een paar dagen voordat de lijst compleet was en toen moest het natuurlijk nog een vorm krijgen. A. maakte er prachtige, persoonlijke certificaten van, met hun ‘spirituele namen’ erop en een afbeelding erbij. Het zag er heel mooi uit.

Aan het eind van de dag was het zo ver: ik mocht de certificaten uitreiken, met een verhaaltje voor iedereen over het waarom van de namen. We begonnen. En werden nog gestoord door een mobiel, van M. die steeds maar afging. Ik dacht: het hele jaar is er geen mobiel afgegaan, dus waarom nou wel? Maar goed, we gingen weer door. En er gebeurden mooie dingen zeg. Zo kreeg K. de naam Morning Star, omdat hij, binnen zijn werk in de medische wereld, nog veel ‘donkerte’ meemaakt, maar daar – hoe klein ook – toch lichtjes brengt en daarmee hoop. “Ik zal je wat vertellen”, zei hij. “Sinds deze week loop ik weer hard, met een vriend. En dat doen we om 5.00 uur ’s ochtends.” Wij lachen. Hoe was het mogelijk!
S. Kreeg de naam Vuurtoren, als symbool voor de manier waarop zij mensen begeleidt: op de rand van land (nuchter) en water (emotie) en als een rondom schijnend licht. Zij: “Wist je dat ik thuis een vuurtoren aan de muur heb hangen?” Nee, dat wist ik niet. Maar ‘zij’ blijkbaar wel.
F. kreeg de naam Black Velvet, in de vorm van een mooi, vrouwelijk en getailleerd pak. De betekenis: zwart is een opzuigkleur. En Fredy zuigt alles op. En zet deze kennis en levenservaring uiteindelijk weer om ten dienste van anderen. Die tijd is nu gekomen. Nog los van het feit dat ze precies zo’n zwart pak aan had die dag (!), vertelde ze na afloop dat ze een dag eerder een zwart fluwelen vest had gekocht. Wist ik dat? Nee, ik niet…

En toen kwam M., die de naam ‘Lijntje’ kreeg. Omdat ze altijd een lijntje met de andere wereld lijkt te hebben en dus heel ‘bereikbaar’ is. De afbeelding was die van een telefoon met een draadje naar boven.
“Ah!”, riep S. uit. “Vandaar dat haar telefoon net de hele tijd afging!”
En toen stond de juf toch even met de mond vol tanden zeg.
Hoe was het mogelijk.
Hoe was dit nou toch mogelijk!

Geen woorden.
Geen begrijpen.
Gewoon aanvaarden.
Het is zo mooi.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 1 comment