Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

STEEDS KLEINER HET RUGZAKJE

IMG_20150909_082727482

“Nou”, zeg ik.
“Ja”, zegt hij.
“Daar ga je dan”, zeg ik.
“Ja”, zegt hij.
“Gaat het lukken?”, vraag ik.
“Ja”, zegt hij.
“Oke”, zeg ik.
“Oke”, zegt hij.

En daar gaat-ie dan.
Het hele laatste stuk naar school alleen, op de fiets.
Ik blijf staan en zie hem wegrijden. Ergens nog hopend dat hij heel even omkijkt of zwaait of zo. Maar nee, hij rijdt gewoon weg. Wel wat gespannen, zie ik aan zijn rug. Maar ook strak, vastbesloten, geconcentreerd.

Steeds kleiner wordt het blauwe rugzakje.
En ik kan niet anders dan maar blijven kijken.
Loslaten en blijven kijken. Je kunt niks anders doen.
Ja, en af en toe je handjes vouwen, dat het allemaal maar goed zal gaan.

Dan realiseer ik me ineens hoe de weg heet die hij daar nu in zijn eentje aflegt.
Gebed zonder End.
Precies wat het moederschap eigenlijk is.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 2 comments