Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

IN HET NU

Ik lig op een groot kleed, op een groene heuvel en ik kijk uit over het openluchtzwembad.
Ik heb een boek bij me.
En een tijdschrift.
En een mobiel met internet.
Maar in plaats daarvan kijk ik alleen maar.
Naar twee jongetjes.

Twee jongetjes springen van de duikplank. Ze rennen naar de glijbaan. Ze sjouwen grote rubberen banden omhoog en glijden daarop, gierend van de pret, omlaag. Elkaar opzij duwend en elkaar weer uit het water helpend voor de volgende ronde. Ik kijk naar twee jongetjes die plezier hebben, zoals ze dat al hebben sinds groep 4. Samen spelen, logeren, samen Donald Ducks lezen, skateboarden, samen gamen. Twee jongens die het goede in elkaar omhoog halen. Een bijzondere combinatie.

Ik kijk. Ik geniet. Ik zucht.
Na de vakantie gaat Bink S. naar de middelbare school terwijl de patat naar groep 8 gaat.
En ergens weten we allemaal wat dat zal betekenen.
Dus ik vrees… dat ik kijk… naar iets eindigs.
Er drijft een wolk voor de zon en ik zucht weer.
Er komen zelfs een paar tranen die ik snel weer wegveeg.
Toch maar even in mijn boek lezen. Het is een boek over meditatie en over de ziel en over Aandachtig Zijn.
‘Aandachtig Zijn betekent Zijn zonder gehechtheid. En dus zonder angst om te verliezen. Zijn in het Nu.’ Dat is de regel waar mijn oog op valt. Ik glimlach en hoor dan hun stemmen terwijl ze aan komen rennen.
“We hebben honger. Mogen we iets lekkers kopen?”
Ik geef ze geld en kijk ze na als ze samen naar het huisje rennen.
De wolk drijft weg.
In het Nu schijnt de zon.

sijs2

3
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 3 comments