Eenmaal daags Janneke (jannekeleber) wrote,
Eenmaal daags Janneke
jannekeleber

STEEDS MEER ZIEN, 2

M. was bij me op consult; een ontzettend sympathieke, voormalige psychologe die nu met pre-pensioen is. Dat stelt haar voor een belangrijke vraag: wat wil ik nog graag doen met mijn leven? Want echt genieten kan ze nog niet van deze tijd.

Soms komt er geen direct antwoord op een vraag, maar een heel ander iets. Vroeger verzette ik me daar tegen. Tot ik ontdekte dat de informatie die komt, altijd een functie heeft. Dus ook hierin ga ik nu maar ‘met de flow’.

We hadden het wel gehad over wie M. in de kern is. Waar haar kwaliteiten en – nog belangrijker – haar verlangens liggen. En een van de dingen die naar voren kwam, was haar liefde voor dieren. En ik stelde sowieso voor weer een huisdier te nemen, omdat dat haar goed zou doen. (Was ze al van plan, dus dit was niet meer dan een bevestiging.)

Toen begon er ‘iets te borrelen’ achter M. Ja, ik weet, dat klinkt heel raar, maar duidelijker kan ik het niet verwoorden. Achter M. was iets borreligs dat mijn aandacht trok en hoewel we hier nog niet echt kunnen spreken van ‘iets zien’, weet ik wel dat dit duidt op contact met iemands gids.
Vervolgens is het belangrijk dat ik me nog meer overgeef aan wat er in me opkomt. En dit keer moest ik iets zeggen, voelde ik, over haar toenemende spirituele bewustzijn, waarna het voelde of er aan mijn haar getrokken werd. Dat is de manier waarop de andere wereld mijn aandacht brengt op de kaarten die ik van tevoren trek.

Ik moest er 3 pakken.
Het waren deze:

1
2
3

De reactie van M. was heel opvallend.
“O, Andreas!”, riep ze uit.
Ik was even in de war. Toen legde ze uit: “Ooit vertelde iemand me van de aanwezigheid van een gids. Hij zei dat ik ook zijn naam wist en ik zei uit het niets: Andreas!”

Nu’reageerde’ Andreas weer bij mij, door mijn aandacht te sturen naar een overeenkomst op de kaarten. Namelijk de aanwezigheid van een of meer kleine, witte figuurtjes. En toen ‘vertelde ‘ hij dat hij dat was en wat het verhaal was van de kaarten:
‘Ik ben in je leven gekomen toen je in grote geldnood zat. (Klein figuurtje komt van rechts.) Dit is hoe ik jou zie: de vriendelijkheid zelve en zorgzaam voor dieren. (Kleine figuurtjes voor het konijn.) En dit is waar ik je bij wil helpen: doorgaan zonder angst. (Kleine figuurtjes helpen het meisje door het water.)

Het was een diep ontroerend moment.
We vielen allebei een beetje stil.
Waarna M. me vertelde dat ze inderdaad ‘hulp van boven’ had ervaren in een tijd van grote geldzorgen. Dat ze zo blij was dat ze gezien werd als de vriendelijkheid zelve. Dat ze inderdaad angst had om door te gaan, nu na haar werkende leven en dat het haar diep raakte dat Andreas dat wist.

Echt ‘zien’ kan ik ze nog niet.
Wel kunnen ze mij sturen.
En me verbijsteren, iedere keer weer.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 1 comment